Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-03-01 07:00:00 • 9 min lezen

Fiction Plane - Mondo Lumina

Label : Verycords Eindoordeel : 9  

De driemansformatie Fiction Plane kent tot op heden (nog) geen grote successen. Onlangs kwam Mondo Lumina, hun derde album uit. Natuurlijk kijkt de muziekwereld met grote interesse naar deze band aangezien frontman Joe Summer niemand minder is dan de zoon van Sting.  

De zoon van…. Het verhaal gaat dat Fiction Plane een anagram is van Infant Police, verwijzend naar de band van de vader van Joe Summer, Sting. Sinds 2007 maken ze in bepaalde landen, waaronder ook Nederland, furore en zijn welkome gasten. De single ‘Two Sisters’ werd in 2007 tot 3FM Megahit uitgeroepen maar verder kende de band geen grote hits. Voor dit album werd de hulp ingeroepen van producer Tom Syrowski die eerder met Bruce Springsteen (High Hopes) en Pearl Jam werkte. Kortom, maak je op voor een overweldigend album waar de al eerder bekende ingrediënten als drums, gitaar en bas aangevuld worden met een orgel en andere niet alledaagse instrumenten.  

Tom Syrowski Mondo Lumina is een rock-album dat je vanaf de eerste noot bij je strot pakt en vervolgens niet meer los laat. Met de vooruitgesnelde single  ‘Where Do We Go From Here’ trapt de band spetterend af. Meteen daarna gaat de band over naar het subtiele ‘Flesh And Bone’, een nummer dat zo maar een hit zou kunnen worden. Het album is afwisselend in Londen, New York, Los Angeles en New Haven geschreven door de drie bandleden en samen met Syrowski zetten de heren een geweldige sound neer. Met ‘Listen’ komen we bij één van de hoogtepunten van het album terecht; rustig, spannende gitaar en een doordringende Joe Summer op basgitaar die met zijn stemgeluid toch af en toe aan zijn vader doet denken.  

Zonder schijnbare hulp van Sting De afgelopen jaren heeft de band in diverse gremium duidelijk gemaakt het op eigen kracht te willen doen en zonder concrete of schijnbare hulp van Sting. Waarschijnlijk gaat dit met Mondo Lumina lukken. ‘No One But You’ is een vrolijk, catchy nummer en ‘Walk To The Fire’ is ook een weer een strak gespeeld nummer waarbij het mogelijk is aan het geluid van The Script te denken. Hét hoogtepunt is waarschijnlijk ‘Refuse’; ongelofelijk strak, Summer die vocaal excelleert en heerlijke gitaarriffs. Dat de band zichzelf heeft ontwikkeld en van vele markten thuis is moge inmiddels duidelijk zijn. Met ‘First Time’ laten ze horen ook een heuse rockballad te kunnen schrijven. Afsluiten doet Fiction Plane in stijl;  ‘Blind Pilot’ ontplooit zich gaandeweg tot een heerlijk rocknummer met als basis een superstrak neergezette drumpartij van Pete Wilhoit. Voeg daarbij het prima gitaarspel van Seton Daunt en de toch op zijn vader klinkende stem van Joe Summer en succes is verzekerd.  

Eindoordeel Waarschijnlijk één van de beste albums tot heden in 2015. Alle twaalf nummers zijn sterk en zitten goed in elkaar en het geluid is werkelijk fantastisch zonder dat het overgeproduceerd is. De heren hebben echt vakwerk afgeleverd en de komende Europese tour kan niet anders dan succesvol worden, evenals dit album. Het schijfje is op dit moment niet uit mijn cd-speler te branden. Veel luisterplezier.  

Fiction Plane Live: 18-03 Paard van Troje – Den Haag 19-03 Paradiso – Amsterdam 20-03 Tivoli – Utrecht 21-03 Simplon - Groningen

Deel via social media: