Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-11-21 07:00:00 • 8 min lezen

Flowers For A Lonely Soul - III

Label : Eigen Beheer Eindoordeel : 7  

Nico Kerver en Oscar Langerak vormen het Nederlandse singer/songwriters duo Flowers For A Lonely Soul. Deze maand vieren ze hun 25-jarig bestaan en luisteren dat op met het uitbrengen van hun laatste album III.  

III staat voor “derde fase” De beide heren vormen dus Flowers For A Lonely Soul; een naam die deze recensent nog niet eerder was tegenkomen en ik in de diverse overzichten en lijstjes van Nederpop nog niet eerder heb gezien. De heren zijn eigenlijk singer/songwriters en vormen samen dit project naast andere muzikale samenwerkingen zoals Surely en 1Lamp. Zelf geven ze aan de dit album eigenlijk hun derde (pop)leven moet gaan vormen en misschien wel tot grote nationale bekendheid. De titel III is dan ook niet vreemd.  

Het duo maakt aangename popliedjes Kerver en Langerak maken op dit album naast de akoestische instrumenten veelal gebruik van drumcomputers, vocoder, synthesizers en dat is wel hoorbaar. Single en albumopener ‘This Is Not Boring’ is een meer dan prima track met een refrein dat in je hoofd blijft hangen. ‘Standing In Line’ ook weer een prima popnummer waar vooral de gitaaraanslagen blijven hangen (herinnering aan Andy Summers van The Police). Bij ‘Show Of The Mall’ kun je op twee gedachten hinken; met het gekozen arrangement klinkt het nummer erg eigentijds maar vooral het gitaargeluid doet je weer denken aan popmuziek uit vervlogen jaren.  

Mooi instrumentarium Gaandeweg het album blijkt dat het duo het goede niveau vast kan houden. ‘When George Walked’ Out’ is opvallend vanwege het contrast dat gaandeweg ontstaat tussen de piano in het begin van het nummer en de elektrische gitaar die elkaar gaandeweg versterken. Eén van de leukste en opvallendste tracks is ‘Miss Always Right’; erg catchy door wat scratch-samples en het gebruik van samples die in de tijd van de Disco niet zouden misstaan. ‘Wrong To Be Right’ is misschien wel het beste nummer van het album; een vloeiende melodie, mooi instrumentarium en zelfs een tweede stem. Het duo sluit na elf nummers in stijl af met ‘Let The Good Times Roll’ (een vleugje Tom Petty?) maar daarvoor trakteert het duo ons nog op ‘Let’s Go Out’, een nummer dat zo maar de volgende single zou kunnen zijn en dat door het gebruik van de blazers absoluut tot één van de betere tracks op het album wordt.

 

Eindoordeel III is een album van een constant niveau, zonder opsmuk en zonder overbodige toeters en bellen. Zoals gezegd zijn ‘Wrong To Be Right’ en ‘Let’s Go Out’ de positieve uitschieters maar overall moeten we toch concluderen dat het een gelijkmatig album is geworden ondanks dat de productie wat mij betreft nog iets voller had mogen klinken. Laten we hopen dat Flowers For A Lonely Soul wat meer airplay gaat krijgen en dat er na dit jubileum dan toch de doorbraak gaat komen. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Veel luisterplezier.

Deel via social media: