Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2016-05-29 07:00:00 • 7 min lezen

Francis Rossi (Status Quo) over The Final Electric Tour

“Het is een afscheidstournee van de elektrische shows, dat voorop staand. We zullen in de toekomst de akoestische sessie voortzetten” aldus de medezanger en oprichter van Status Quo Francis Rossi. Het is een belangrijk statement dat hij wil maken. De man die vandaag zijn 67ste verjaardag viert is nog vol energie. “Het leuke is dat mensen me nu vragen dat ze songs nog nooit eerder hebben gehoord. Beetje vreemd omdat de songs uit een vervelen komt. 1972 of 1980. Laatst kwam hoorde ik een nummer dat we begin jaren 70 hadden opgenomen en dacht aaah dat is best een lekker nummer. Waarna ik me al snel realiseerde dat het best een oud nummer is. Meer dan 35 jaar geleden, tjeemig ik weet het nog als gister. Tijd gaat best snel”. “De jonge mensen hebben het over de prehistorie en ja het is al erg lang geleden zeg. Pfff ja als ik terug kijk is het best lang geleden”. De zanger van Status Quo heeft door de jaren heen al veel meegemaakt en kijkt terug op wat er allemaal is voorgevallen. Je hoeft zo’n man geen vragen te stellen. Hij praat gerust de tijd vol met anekdotes en belevenissen. “Als tieners zijn we al begonnen en begin twintig hadden we het idee dat we al volwassen waren en volwassen muziek maakten. Tjonge we moesten nog beginnen om volwassen te worden!” “Nog altijd speel ik een uur of twee per dag gitaar om te leren en soepel te blijven haha.” “Als het publiek niet meer komt dat moeten we wat anders doen. Het nieuwe akoestische is niet als een vernieuwing van de sound. Soms komt er iemand langs en zegt wat maakt je mooie nieuwe nummers. Euh ja, waar heb jij dan de laatste jaren naar geluisterd, dit nummer is al tig jaar oud!” Dat maakt iets vreemd dat je denkt dat iets ouds als nieuw wordt ervaren en zeker voor de nieuwe generatie. Als je niet oud wil worden ben je al dood. Dat is iets waar ik niet bij wil horen.” “Ik begrijp best dat wanneer mensen de speciale Quo riff niet als prettig ervaren, dat je de radio uit zet. Daar is niks op tegen, dat doe ik ook”. “Ik hang ook niet zo aan de oude songs hoor, maar ik lag laatst te luisteren naar oude songs. Daar kan ik nu naar luisteren en dacht dat is best goed! Maar je kunt niet zeggen dat je een highlight hebt. Het is net alsof je een favoriete film moet kiezen. In de jaren 70 hadden we succes gehad oke, maar in de jaren 80 hebben we ook goede nummers gemaakt en er waren slechte periodes bij. In de jaren 90 …fuck. Het gaat er om dat je in het heden de juiste keus maakt. Achteraf kun je er van alles van vinden. Maar op dat moment… denk je dat het goed is. We zijn best goede muzikanten denk ik, voor wat we doen zeker. Anderen en jonge mensen kunnen beter zijn. Maar daar gaat het niet om.” “De verwachting is altijd het leukste eenmaal daar denk je ach wat is het waard”. De verwachting van de reünie van 2013 was best okee . De weg er naar toe was bijzonder maar eenmaal op Hammersmith Odeon zag ik mensen met tranen in de ogen. Ik dacht nou ja zeg…. Ik heb toen begrepen wat de waarde van nostalgie is. Het is iets waar men dan even naar terug gaat. Dat is goed. We hebben de tweede reünie gedaan en John Coghlan wilde dit vervolgen. Maar Rick en ik zijn doorgegaan en dan kun je niet in dat deel blijven hangen. Het gaat om een bevrediging van de verwachting. Daar gaat het voor ons om. Iedere show is een nieuwe uitdaging die we optimaal willen invullen. Dat is wat we nu doen.” “Het gekke in muziek is dat het in het tijdsbeeld wordt opgepakt. Dat wil niet zeggen dat ieder album op het juiste moment is uitgebracht”. “Nu kunnen we een mooi overzicht van onze carrière live laten horen. Dat is prima en ik geniet er nog steeds van!”

Deel via social media: