Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-25 07:00:00 • 9 min lezen

Gallows - Desolation Sounds

Gallows – Desolation Sounds

Label: PIAS

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

Nek

Eigenlijk kun je een goede metal-plaat maar op één merite echt beoordelen en dat is ervaren of je nek wel of niet van voor naar achteren gaat. Metal is geen genre voor het hoofd, niet primair althans, maar voor alles wat daaronder zit. De Britten van Gallows (ooit gestart als een hardcore / punkband) lijken dit donders goed te hebben begrepen gedurende het maken van hun vierde album ‘Gallows’. Want ondanks dat het de afgelopen jaren flink gesodemieterd heeft in de gelederen van de band klinkt de band hier als een nietsontziende voorhamer die, wel, het nekje op de juiste manier doet bewegen. Maar, vergis je niet, de heren doen meer dan enkel knallen op dit album. Veel meer zelfs.

 

Invloeden

De band liet zich voor dit album beïnvloeden door series als Fargo, Twin Peaks en True Detective maar dat hoor je in de eerste drie tracks niet zo terug. Pas in een song als ‘Chains’, die klinkt alsof The Bookhouse Boys een bezoek aan de studio hebben gebracht om hun gotische sound te vermengen met die van Gallows, verandert er iets en gaat de band meer met sferen werken. Dat levert een spannende mix op waardoor een klasse-song als ‘Leather Crown’ bijna progressieve rock is voordat de pleuris weer losbreekt en zanger Wade MacNeil zich vanouds de longen uit het lijf brult. Het knappe hier is sowieso dat de band zich aan geen van de clichés die veel van de hedendaagse metal plagen brandt. Het is hard, maar daar vraagt de muziek ook om. Het is niet hard for the sake of hard, zoals veel moderne metalplaten dat wel zijn. Het overschreeuwt zichzelf nooit. En de melodielijnen zijn stuk voor stuk sterk. Neem een song als ‘Death Valley Blue’ die ook nog keurig overeind zou blijven staan als je ‘m, zeg, op een akoestische gitaar zou spelen. De metal hier is puur het extra aanzetten van textuur. En dat zet de band apart van veel, heel veel van z’n soortgenoten.

 

Crack The Skye

Gallows levert met ‘Desolation Sounds’ in veel opzichten de plaat af waar fans van Mastodon al sinds ‘Crack The Skye’ op zitten te wachten. Luister maar eens naar de loeispannende afsluiter ‘Swan Song’ en je weet denk ik meteen wat ik bedoel.  Kort is het schijfje wel, slechts 36 minuten, maar er staat dan ook geen enkele track op die hier niet op had moeten staan. Dit is metal voor de 21e eeuw. Zowel helemaal van nu als volkomen tijdloos. Met de punk- en hardcore roots van de band heeft dit alles niets meer te maken dus fans van die fase van de band zullen naar alle waarschijnlijkheid definitief afhaken hier. Liefhebbers van het bewegende nekje zullen zich echter kostelijk vermaken bij deze 100% integere (en voor de verandering eens goed geproduceerde en gemasterde) plaat die het verdient om alle aandacht te krijgen die er maar te vergaren valt.

 

Zanger MacNeil vindt het de beste plaat die de band ooit gemaakt heeft.

Wij bij Mpodia zijn het met hem eens.

 

 

Eindoordeel: 8,5/10

Deel via social media: