Zoek...
Gary Olson - Gary Olson

Gary Olson - Gary Olson

Label : Tapete Records

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2020-06-07 07:00:00 • 3 min lezen

Pop / Singer-songwriter
8,5

Gary Olson - Gary Olson

De laatste plaat van de Amerikaanse Indie-band The Ladybug Transistor dateert al weer uit 2011. Jaren geleden kruisten de wegen van deze band en die van de broers Åleskjær elkaar tijdens optredens in Noorwegen. Frontman Gary Olson bleef contact houden en langzaam ontstond het idee van Olson om een soloalbum te maken met behulp van deze Noorse broers.

VS – Noorwegen combinatie
De cover van dit titelloze album staat vol met symboliek van deze samenwerking; Olsen die over de landingsbaan van een verlaten vliegveld in de buurt van New York loopt waar in 1935 de eerste vlucht van de VS naar Noorwegen werd uitgevoerd. In zijn hand een koffer met zijn favoriete instrument; de trompet. De afgelopen anderhalf jaar heeft Olson een keer of vier de oversteek naar Noorwegen gemaakt om samen met de broers Åleskjær liedjes verder uit te werken en op te nemen. Zo kwam ‘Postcards From Lisbon’ tot stand voordat Olson ooit in Portugal was geweest. In een soort van verlaten schuur in de buurt van Zweden hebben de broers een studio en samen met een aantal Noorse muzikanten is dit album tot stand gekomen.

Gitaar en piano in evenwicht
Resultaat zijn elf aangename indiepop nummers die onverwacht rijk georkestreerd zijn. De persoonlijke handtekening van Olson, de trompet, is natuurlijk op een aantal nummers aanwezig zoals op het korte instrumentale ‘Initials DC’. Nummers als ‘Some Advice’, ‘Afternoon Into Evening’ en ‘All Points North’ zijn gewoon prima popsongs die voor een breed publiek geschikt zijn.  Op sommige nummers, zoals opener ‘Navy Boats’ en ‘Giovanni Please’, worden strijkers toegevoegd waardoor de nummer een wat filmisch en romantisch karakter meekrijgen. Met ‘Diego It’s time’ hebben we waarschijnlijk het prijsnummer van het album te pakken; de soepele melodie en de heldere tweede stem van Suzanne Nienaber (Pale Lights) zorgen er voor Olson vocaal perfect tot zijn recht komt en het gitaar- en pianowerk is perfect in evenwicht. Het akoestische ‘Tourist Taking Photographs’ is een mooi ingetogen rustmoment voordat Olson met ‘The Old Twin’, waarbij nog één keer alle elementen samenkomen, af sluit.

Eindoordeel
Dit titelloze debuut is een verrassend goed album waarbij Olson nog maar eens bewijst tijdloze popliedjes te kunnen schrijven. De sfeer is aangenaam en de nummers zijn breed toegankelijk. Net zoals Jon Matte van The Franklin Electric weet hij de trompet op de juiste momenten en met de juiste intensiteit in te zetten zodat het perfect past bij de track. Ook de strijkarrangementen zijn subtiel en zorgen voor dat beetje extra karakter. Een verrassend goed album waarbij de “repeatstand” op de loer licht. Veel luisterplezier.

Pop / Singer-songwriter

Deel via social media: