Zoek...
Filmisch en orkestraal vormgegeven The Horror van Get Well Soon

Filmisch en orkestraal vormgegeven The Horror van Get Well Soon

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-06-18 07:00:00 • 3 min lezen

Alternative / Klassiek / Singer-songwriter
7,5

Get Well Soon - The Horror

De Duitse multi-instrumentalist en singer/songswriter Get Well Soon bracht onlangs zijn nieuwste album The Horror uit. Konstantin Gropper, het muzikale brein, bracht al menig EP en zelfs al een viertal volledig album afgeleverd en in tegenstelling tot Nederland is hij in landen als Frankrijk en zijn thuisland al echt een gevestigde naam.

Label : Caroline International

Het is Horror dat de aarde doet draaien…..
Daar waar zijn vorige album nog blaakte van vertrouwen in de mensheid en Gropper uiting gaf aan zijn optimisme, is The Horror juist het tegenovergestelde. In een interview dat de Duitser onlangs gaf verwoordde hij dat gevoel als volgt: “Vroeger dacht ik dat liefde de aarde deed draaien, maar nu niet meer. Alles wat er gebeurt in de wereld, alle grote beslissingen, worden gemaakt uit angst. Het is horror dat de aarde doet draaien”. Als we dan vervolgens naar de tracklist kijken en titels als ‘The Horror’, ‘Future Ruins’, ‘The Only Thing We Have To Fear’ en 3 delen van ‘Nightmare’ tegenkomen belooft dit niet echt een vrolijke plaat te worden. 

Klassiek en filmisch
Met de ruim zes minuten durende opener ‘Future Ruins’ met een vocale bijdrage van Ghalia Benali wordt de toon meteen gezet. De openende strijkers worden gaandeweg aangevuld met synths, blazers en percussie en in combinatie met de zang van Benali ontstaat er iets van een film-noir achtige sfeer met klassieke invloeden. Vooral het klassieke en het filmische vormen belangrijke elementen die we tijdens het complete album terug horen. Gropper nam dit album dan ook op met behulp van een volledig orkest en met als achtergrond zijn voorliefde voor klassieke films en de componisten van filmmuziek uit die tijd zoals Morton Feldman en Nelson Riddle (Frank Sinatra). The Horror moeten we dan ook vooral beschouwen als een hommage aan Sinatra tijdens de jaren ’50.

Nachtmerries
The Horror is dus ook een beetje “Pop Meets Classic” waarbij vooral het orkestrale een grote rol speelt. De titelsong kun je zo maar als soundtrack onder een zwart-wit film plaatsen, iets dat je ook bij alle drie de ‘Nightmare’-tracks kunt doen. Overigens zijn al deze drie gebaseerd op echte nachtmerries die Gropper in het verleden heeft gehad. ‘Nightmare no1. (Collapse) kent wat jazzy-invloeden, op Nightmare no. 2 horen we aanstormend talent Sam Vance Law een deel van een sprookje van de gebroeders Grimm als een “spoken lyric” in te spreken, en Nightmare no. 3 heeft weer wat romantisch. Nummers als ‘Martyrs’ en ‘(How To Stay) Middle Class’ zijn misschien het meest poppy-achtig en is ‘(Finally) A Convenient Truth’ de afsluiter waar Gropper nog één keer alle bouwstenen samen laat komen.

Eindoordeel
The Horror is niet zo maar een album. Het is scherpzinnig, orkestraal en filmisch en Gropper weet het album naar zijn eigen hand te zetten. Met een stem die vaak richting bariton-hoogte gaat krijg je regelmatig het gevoel naar een crooner te luisteren maar dan doen we de Duitser toch te kort. Ook tekstueel zit het album knap in elkaar en als we heel eerlijk zijn delen we waarschijnlijk een aantal van zijn persoonlijke angsten die we op The Horror kunnen beluisteren. Geen makkelijke plaat, wel een bijzondere en vormgegeven met een prachtige cover. Veel luisterplezier!   

Alternative / Klassiek / Singer-songwriter

Deel via social media: