Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2016-09-21 07:00:00 • 8 min lezen

Ghost - Popestar (ep)

Ghost – Popestar (ep) Label: Spinefarm Eindoordeel: 8

De zware doommetal en stonerockers Ghost uit Zweden lieten Pinkpop links liggen. Misschien dat er veel mensen er blij mee waren. Toch wist deze band met het nummer “Circle” zich in de kijker te spelen en won hiermee dit jaar een Grammy Award voor de best Metal performance. De donker gewade heren met een capuchon op, een doodskop - geschminkte zanger met een mijter die een soutane (priesterskleding) draagt. Zelf noemt de band zich Nameless Ghouls en de zanger Papa Emeritus. Wie daadwerkelijk achter dit zestal zit is nog steeds onbekend. Dit houdt men inmiddels al 6 jaar vol. Toch zijn de naamloze muzikanten de baas en wanneer het tijd is voor vervanging wordt Papa gerust aan de kant gezet. Overigens zou dit ook bij de bandleden kunnen zijn maar daar wordt weer niet over gesproken omdat ze naamloos zijn. Dus iedereen is in dit geheel vervangbaar en een geest in deze band. Zo is de zang van “I Believe” anders dan het openingsnummer of slotnummer. Het is geen grunt, maar gewoon lekkere zangpartijen en een potje vette rock van “Square Hammer”. Deze EP kent daarnaast veel covers als het soulvolle “Missionairi Man” van Eurythmics. Dat onthuld dat er vrouwelijke vocalen binnen de band rondloop. Het bombastische “Bible” van Imperiet is een mooi gebaar voor de land der afkomst van de Ghost. Al is dat wellicht het land der opname, want deze geesten kunnen samenkomen in het land van de donkere bossen en on opgemerkt komen en gaan. Of op afroep aanschuiven voor de opname of wanneer hun eigen band Zombie, Danzig, Prong, Smashing Pumpkins of Magna Carta Cartel even niet op tournee hoeft. Er zijn veel act die hun identiteit achter maskers hebben verstopt Kiss (ruim 10 jaar lang), Crimson Glory, (5 jaar), Daft Punk, Gwar, Slipknot. Allen even vermakelijk met vaste bandleden, maar met Ghost kan dit toch

Deel via social media: