Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-08 07:00:00 • 5 min lezen

Glass Hammer - The Breaking Of The World

Glass Hammer – The Breaking Of The World

Label: Bertus

Eindoordeel: 4,5/10

 

 

De marge

De Amerikaanse progressieve rockband Glass Hammer ploetert al decennia lang in de marge. Eigenlijk haalden ze pas echt de headlines toen hun zanger Jon Davison de band verliet om bij Yes te gaan zingen. Met Yes heeft deze band dan ook altijd al veel raakvlakken gehad, alleen dan op een meer Amerikaanse en, dare I say, meer oppervlakkige manier. Dat komt niet omdat de muzikanten zelf niet competent genoeg zijn (want dat zijn ze), maar wel doordat de productie van de albums door de bank genomen erg vlak is en de composities, ondanks hun complexiteit, eveneens. Je mist de echt memorabele hooks die nu eenmaal eigen zijn aan de meer sterke prog-composities of zelfs maar de passages die je meteen op het puntje van je stoel doen zitten.

 

Toch maar niet

Het lag dan ook niet in de lijn der verwachting dat Glass Hammer, na 23 jaar in de business en 16 albums op hun konto, met dit nieuwe album,‘The Breaking Of The World’, hun ‘Dark Side Of The Moon’ zouden afleveren. En dat gebeurt dan ook niet. Nog steeds kabbelt de muziek wat voort en zelfs als de mannen halsbrekende capriolen uithalen op hun instrumenten gaat het je nergens echt onder je huid zitten. Er zit gewoon geen bite in deze muziek en het feit dat de stem van zanger Carl Groves ook niet bepaalt barst van de expressie onderstreept eens te meer de levensgrote handicap waarmee deze mannen te worstelen hebben. De muziek is te complex om voor muzak door te gaan, maar hier en daar neigt het er toch wel heel erg gevaarlijk naar. Een track als ‘Bandwagon’ zorgt nog voor een heel klein beetje leven in de brouwerij maar dat komt meer door het tempo dan door de inhoud van de song zelf. We horen hier zelfs nog vlagen ‘Awaken’ van Yes voorbij komen, maar dan wat sneller gespeeld. Gelukkig kunnen we daarna bij ‘Haunted’ weer in slaap vallen ondanks een licht fusion-gehalte in het middenstuk en de aangename stem van Susie Bogdanowicz.

 

Invloed imiteert invloed

And so it goes. Luisteren naar dit werk doet je afvragen wat een goede producer en een wereldzanger met deze muziek zouden hebben gedaan. Zou het er beter van zijn geworden? Vrijwel zeker. Was het dan wel een meesterwerk geweest? Nee, dat denk ik niet. Hooguit een meer interessant werk. Maar dat is een parallel universum en in deze wereld ligt de nieuwe Glass Hammer voor me, wachtend op een eindoordeel. Het gaat me aan het hart om deze sympathieke heren weer te moeten neersabelen, maar dat is wel wat ik zal doen. Als tranquillizer doet deze CD uiterst goede zaken, maar ben je op zoek naar een echt goed prog album dan kun je ‘The Breaking Of The World’ toch beter links laten liggen. Tenzij je intens hebt genoten van ‘Heaven & Earth’ van Yes. Dan is deze muziek right up your alley.

 

De ironie. Zou Yes op dat album soms door Glass Hammer zijn beïnvloedt?

 

 

Eindoordeel: 4,5/10

Deel via social media: