Zoek...
Lang verwacht debuut van Britse "girlband" Goat Girl

Lang verwacht debuut van Britse "girlband" Goat Girl

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-05-03 07:00:00 • 3 min lezen

Alternative / Pop / Rock
7,5

Goat Girl - Goat Girl

Girl Goat zou wel eens één van de verrassingen van 2018 kunnen worden. Deze “girlband”, die overigens niet als zodanig betiteld wil worden, kregen van het Rough Trade label de kans om hun eerste volwaardige album uit te brengen.

Label : Rough Trade

De ruimte krijgen om te experimenteren
De vier dames uit Londen, ieder met hun eigen “Nick name”, geven met 19 nummers en een speeltijd van een kleine veertig minuten hun visitekaartje af. Clottie Cream (Lottie), Naima Jelly (Naima), L.E.D. (Ellie) en Rosy Bones (Rosy) wisselen volwaardige tracks af met een aantal korte muzikale intermezzo’s. Zangeres en gitariste Lottie geeft in een interview ook aan dat het opnemen van dit album ook als een soort verrijking voelde; er was ruimte om met instrumenten te experimenteren en dat is toch wat anders als het gevoel van een liveoptreden. Overigens was Goat Girl een bekende in de Londense muziekscene waar The Windmill zo’n beetje als een tweede thuis voelde en de band veel ervaring op deed door veel op te treden en zo hun eigen stijl te ontwikkelen.


Hier en daar wordt een politiek thema aangeroerd
Onder de bezielende hulp van producer Dan Carey kregen de dames de vrijheid om hun zelf ontwikkelde sound op een album vast te leggen. Dat resulteert in een verrassend album dat naast die intermezzo’s een aantal goede tracks bevat die al luisterend invloeden hebben uit het postpunk-tijdperk maar ook doen terugdenken aan namen Siouxsie & The Banshees en Courntey Barnett. Soms wat meer richting rock, soms wat psychedelisch maar altijd is er die schurende gitaar. Het album opent met één van de zestal korte instrumentale intermezzo’s om daarna te ontbranden met ‘Burn The Stake’ waar de vier dames ook voor de eerste keer lichtjes een politiek thema raken (“Build a bonfire, build a bonfire, put the tories on the top”); vanuit een wat psychedelische opening knallen de dames vervolgens uit de speakers. Daarna is er ‘Creep’, waar de Britse roots toch duidelijk worden en de viool voor extra glans zorgt. Voor de tweede intermezzo is daar dan ‘Viper Fish’ dat naar grote hoogte wordt getild door de tweestemmigheid, de gitaarsound én de onverwachte stiltes.

“een beetje zoals seks”
Tussen de intermezzo’s door is het af en toe genieten; luister naar het aanstekelijke ‘Cracker Drool’ dat voortgestuwd wordt op een strakke baslijn en ‘Country Sleaze’ dat heerlijk rauw klinkt. De hit in de dop is waarschijnlijk ‘The Man’, één van de beste tracks op het album waarbij je het gevoel krijgt dat het geheel steeds crescendo gaat. Lottie zei onlangs in een interview hierover: “Met “The Man” hebben we geprobeerd om een orgasme in een nummer te gieten. De melodie gaat steeds hoger en hoger en op een bepaald moment schreeuw je ook gewoon ‘The Man’. Het is een beetje zoals seks dus, dat is misschien waarom mensen het fijn vinden”. Ook het uit twee delen bestaande ‘I Don’t Care’ is met zijn redelijk eenvoudige melodie ook weer een verrassing. Het innemende en misschien wel meest rustige ‘Tomorrow’ is een mooie afsluiter met een verrassende laatste twintig seconden.

Eindoordeel
Het titelloze debuut van Goat Girl is er eentje die in de categorie “heeft meerdere luisterbeurten nodig” hoort; het album valt door de vele intermezzo’s als het ware uit elkaar waardoor het niet als een geheel aanvoelt. Hier en daar broeit het maar het vuur ontbrandt nooit echt; soms horen we wat blues, dan is er een vleugje postpunk maar evengoed herkennen we invloeden uit de rock en country. Een girlband met potentie. Veel luisterplezier!

Goat Girl live:
14 mei : Paradiso, Amsterdam

Alternative / Pop / Rock

Deel via social media: