Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-11-29 07:00:00 • 8 min lezen

Gong - I See You

Gong – I See You

Label: Madfish

Eindoordeel: 9,5/10

 

 

Buitenbeentjes

Binnen het progressieve rock genre is Gong altijd één van de buitenbeentjes geweest. Alhoewel men in de jaren ’70 een kwartet pure klassiekers afleverde (‘Camembert Electrique’, ‘Flying Teapot, ‘Angel’s Egg’ en ‘You’) versplinterde het collectief al snel in een aantal verschillende Gong-facties die geen van allen het artistieke niveau van de gloriedagen haalden. De Australische excentriekeling Daevid Allen (de stichter van zowel Gong als Soft Machine) nam begin jaren ‘90 het roer van de band weer in handen (nadat hij in er in 1975 was uitgestapt) maar alhoewel dat een aantal interessante albums opleverde (en vijf jaar geleden zelfs een halve reünie van de succesbezetting uit de jaren ’70) werd algemeen aangenomen dat de band “het” gewoon niet meer in zich had.

 

Wat nu?

Het is dan ook verrassend dat Allen (inmiddels 76 jaar oud) in zijn nadagen doodleuk het album oplevert waar fans al 40 jaar op zitten te wachten. Want dat is dit ‘I See You’ namelijk: het enige album in de Gong-discografie dat zich kan meten met het klassieke kwartet albums uit de seventies. Omringd door louter “nieuwelingen” (inclusief zijn zoon op drums) en met wat vocale hulp van Gong oerlid Gilli Smyth (81 lentes jong slechts) heeft deze incarnatie dezelfde tight but loose instelling die de band in het verleden zo bijzonder en ronduit spannend maakten. Songstructuren gaan de deur uit en in plaats daarvan gaat de band waar de muziek haar heen dicteert zonder ooit precies te weten waarheen. Maling aan stijl heeft men ook, want songs als ‘Syllabub’ en ‘Pixielation’ storen zich aan geen enkele songschrijf-conventie terwijl tracks als ‘The Eternal Wheel Spins’, ‘Zion My T-Shirt’, en ‘Shakti Yoni & Dingo Virgin’ je als luisteraar op het puntje van je stoel houden. Rock, free-jazz, psychedelica, sixties-pop, blues, hoempapa, prog, funk, oude-mannen-rap, you name it: ‘I See You’ heeft het allemaal. Oh, en natuurlijk ook Pothead Pixies en….thee! Wat is een Gong-album zonder thee immers?

 

Zoals prog hoort te zijn

Er is een reden dat een album als ‘I See You’ met kop en schouders uittorent boven wat tegenwoordig voor progressieve rock moet doorgaan. Die reden is dat, in tegenstelling tot zoveel andere hedendaagse bands in dit genre, Gong wel de outer limits opzoekt en niet blijft steken in één bepaald format. Dat maakt ‘I See You’ tot een muzikaal ontzettend rijk album waarin je keer op keer weer nieuwe dingen blijft ontdekken. Volgens de laatste berichten gaat het echter qua gezondheid niet zo erg best met Daevid Allen dus het zou maar zo kunnen zijn dat dit het laatste Gong-album is dat de mensheid op zich afgevuurd zal krijgen. Als dat zo is dan neemt de band in stijl en met een absoluut meesterwerk afscheid.

 

Gentlemen: job well done!

 

 

 

Eindoordeel: 9,5/10

Deel via social media: