Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-05-15 07:00:00 • 3 min lezen

Guitar Heroes - Making History

Guitar Heroes – Making History

Label: Dixiefrog

Eindoordeel: 5,5/10

 

 

Gitaarhelden op herhaling

Masters Of The Telecasters! Zo had deze plaat ook kunnen heten, maar in plaats daarvan werd er gekozen voor de meer bescheiden titel ‘Guitar Heroes’. James Burton, Albert Lee, Amos Garrett en David Wilcox: vier krasse knarren die in 2013 gezamenlijk het podium deelden op het Vancouver Island Musicfest. Deze CD vormt van dit optreden de registratie en in de bio staat dat men verder niet meer aan de opnames te hebben gesleuteld, dus feitelijk zou dit een soundboard recording moeten zijn. Feit dat het album wel twee producers kent doet anders vermoeden, maar so be it. De vier gitaarhelden hebben hun sporen in de muziek al lang en breed verdiend en ondanks dat je wellicht niet al hun namen herkent, herken je geheid wel songs waar ze in het verleden op gespeeld hebben. Dat zijn er namelijk nogal wat. Van Elvis tot Clapton. Van Paul Butterfield tot Jerry Garcia.

 

De plaatselijke braderie

Op papier klinkt het samenbrengen van deze veteranen wellicht als een droom, maar de werkelijkheid is een beetje anders. Het klinkt namelijk allemaal nogal gezapig. Dat staat los van het spel van de heren want dat is uiteraard van uitstekende kwaliteit, maar, zoals dat zo gaat bij platen als deze, zijn het toch een beetje uit de hand gelopen jamsessies op materiaal van (veelal) anderen. De associatie die bij mij opkwam bij het luisteren van dit werk was er eentje van de plaatselijke bluesband op een braderie of op een klein, lokaal festival bezet met tractoren en hooibalen. De band die muziek maakt die iedereen wel vaag bekend voorkomt, die wel lekker wegluistert bij een biertje en die in ieder geval iets van visuele sjeu biedt omdat het simpelweg opzetten van een CD, en die dan door de speakers knallen, ook maar zo ongezellig is. En daarmee is ook alles wel gezegd, want ‘Making History’ is gewoon niet een erg memorabele plaat. In geen enkel opzicht.

 

Nooit de bedoeling geweest

Dat moet ook de reden zijn geweest dat het oorspronkelijk nooit de bedoeling was om deze opnames commercieel te vermarkten. Ze waren bedoeld als aandenken voor de heren zelf en dat zou het dan verder zijn geweest. Blijkbaar heeft iemand bij Dixiefrog er echter wel handel in gezien en dus zitten we hier met een concertregistratie waar niet heel erg veel mensen op zullen zitten te wachten. Hiermee doe ik wellicht het talent van de vier gitaristen te kort, maar het euvel zit niet zozeer aan hun kant. Het is de volstrekt anoniem en flauw klinkende begeleidingsband die dit album muurvast in de middenmoot plaatst van waaruit geen enkele ontsnapping mogelijk is. Of het moet richting de braderie zijn. De enige plek waar muziek als deze volkomen tot haar kleurloze recht komt. Bij een biertje. Met een hooibaal.

 

 

Eindoordeel: 5,5/10

Deel via social media: