Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-12-01 07:00:00 • 3 min lezen

Harem Scarem - Thirteen

Harem Scarem – Thirteen

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Terug van weg

Harem Scarem is een Canadees rockbandje dat hier in Nederland eigenlijk nooit zo heel veel potten heeft kunnen breken. Geplaagd door bezettingswisselingen, break-ups en al die dingen waar bands zoal doorheen gaan, bevindt de band zich nu in haar zoveelste incarnatie met alleen oprichters Harry Hess en Pete Lesperance nog in de gelederen van de oerbezetting. Het resultaat heeft er echter niet onder geleden want dit dertiende studioalbum is weer ouderwetse, Canadese AOR met een vleugje country en veel, heel veel Amerikaans sentiment. Zoals we dat van de band uit haar gloriedagen gewend zijn eigenlijk.

 

Composities

Hess en Lesperance weten wel hoe ze hooks moeten bouwen en dit ‘Thirteen’ staat daar dan ook vol mee. Geen onnodige opvullingen of liedjes die langer moeten duren dan strikt noodzakelijk: dit gaat puur om catchy melodielijnen die al na één keer luisteren geramd in je hoofd zitten. Een kniesoor zal opmerken dat er wel heel erg weinig risico genomen wordt door de band, maar de fan zal smullen van het beste materiaal dat de mannen in jaren afleverden. Of dat nu de instant swingende opener ‘Garden Of Eden’ is, de powerballad ‘Whatever It Takes’ of de bluesy afsluiter ‘Stardust’, elke noot staat precies op de juiste plek en is precies met de juiste hoeveel emotie en precisie gespeeld. Vakwerk.

 

Een plaat als deze

Binnen het AOR genre mag ‘Thirteen’ zich rustig scharen tot het beste wat daarin te vinden is in 2014. De muzikale grenzen iets verder oprekkend zit je echter wel met een plaat die, alle goede bedoelingen ten spijt, geen echte uitschieters kent en die misschien wel iets te vakkundig in elkaar zit. Hierdoor dringt zich tijdens het luisteren af en toe het idee op dat het allemaal wat te bedacht is en, zoals dat zo gaat, te is niet echt een goed iets. Gaandeweg de plaat wordt luisteren dan ook iets vermoeiend omdat je wacht op een uitspatting die maar niet komen gaat. De dubbele zang is ook een constante factor die in elk nummer weer terug komt. In een nummer als ‘Never Say Never’ geeft dat een beetje een Def Leppard gevoel, alleen heb je het tegen die tijd al een keer of acht eerder voorbij horen komen op deze CD waarmee het effect eigenlijk meteen weg is. Daarom is ‘Thirteen’ met name een CD voor een ieder die de band sowieso al een warm hart toedroeg en voor fans van kwaliteits-AOR in het algemeen. Ben je echter op zoek naar meer dan alleen catchy en vakkundig gespeelde rock op Amerikaanse leest dan schiet ‘Thirteen’ wellicht in dat opzicht tekort.

 

 

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: