Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-06-20 07:00:00 • 11 min lezen

Herbert – The Shakes

Herbert – The Shakes

Label: Accidental

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

De outer limits

Producer Matthew Herbert timmert al een flink aantal jaren aan de weg als een soort van nutty professor binnen de outer limits van de dance scene. Net als bijvoorbeeld een Flying Lotus gebruikt hij elektronica als uitgangspunt van waaruit hij verder uitwaaiert naar alle hoeken van de muzikaliteit, met veelal sterk abstracte werken als uitkomst. Zijn nieuwste album, ‘The Shakes’, markeert een terugkeer naar meer traditionele dance en elektronica  en combineert soul, dubstep, raggaton, dance, latin en ambient tot een album dat hier en daar uitnodigt om de dansvloer op te gaan en op andere plekken je als luisteraar juist dwingt er eens goed voor te gaan zitten. Deze uitersten gaan wonderwel goed samen, waarbij de eerste helft van het album meer fungeert als het toegankelijke deel terwijl verderop de muziek een meer cinematisch karakter krijgt dat in de verte wel iets aan Massive Attack doet denken vanwege de onheilspellende sfeer en de vocalen. Een track als ‘Silence’ bijvoorbeeld (hemels gezongen door Rahel Debebe-Dessalegne) lijkt op een minder warme en meer geheimzinnige versie van de song ‘Protection’ van deze Britse band.

 

Swing en soundscapes

Het knappe aan wat Herbert hier doet is dat de elektronica nergens elektronisch klinkt. Een retro-song als ‘Start’ lijkt in alles op iets dat zo uit een Cubaanse danshal gehaald had kunnen zijn en het gebruik van samples verraadt zich eigenlijk alleen door hun geluidsleeftijd. Elders op het album klinkt Herbert echter meer recent en levert zijn mix-and-mash van stijlen vaak verrassende uitkomsten op. Zo lijkt er een sample van een tandartsboortje gebruikt te zijn in ‘Stop’ dat voor de rest klinkt als een song met volwaardige hitpotentie die doelbewust op exact de juiste momenten in de songstructuur vermeden wordt. Het kenmerkt de eigenzinnigheid van de creator die zich weliswaar beroept op een terugkeer naar z’n basis, maar die duidelijk nog veel drukker is met vooruit kijken dan met leven in het verleden. Want alhoewel er hier een aantal instant-hits te vinden zijn, zijn het met name de tracks waarin Herbert verder kijkt dan de hitparade lang is die het meeste indruk maken. En op ‘The Shakes’ zijn dat er heel wat. Vervreemdend in sfeer vaak, zoals het door Ade Omotayo intens gezongen 'Bed',‘dat zowel hypnotiserend, claustrofobisch als zalvend aan je voorbij tikt op een repeterende sample van een oscillator.

 

Vernieuwing

Eens waren de jazz en de progressieve rock met name de bakermat van vernieuwende muziek, maar deze tendens lijkt nu veel meer verschoven naar de elektronica, zoals Herbert met zijn laatste album andermaal bewijst. Waar Flying Lotus duidelijk de experimentele jazz opzoekt om zijn stijl verder te ontwikkelen, kijkt Herbert juist veel meer naar vernieuwing binnen de beperking van samples, machines en stemmen. En gaat daarmee verder waar een band als Massive Attack zo rond ‘100th Window’ mee ophield. Het zorgt voor een ronduit spannende plaat die in een tijdperk van stagnerende muzikale ontwikkeling nieuwe vlaggen in de grond slaat van waaruit verdere groei mogelijk is. Dit een dance plaat noemen zou dit werk dan ook geen dienst bewijzen en alhoewel dit het meest toegankelijke werk is van Herbert sinds zijn in 2006 verschenen ‘Scale’, zet Herbert zichzelf en zijn muziek allesbehalve in de uitverkoop.

 

‘The Shakes’ is een artistieke triomf van een rusteloze pionier.

 

 

Dynamic Range Value: DR8

Eindoordeel: 8,5/10

Deel via social media: