Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-04-14 07:00:00 • 10 min lezen

Hooverphonic - In Wonderland

Label : Columbia Eindoordeel : 8

De Belgische formatie Hooverphonic viert zijn twintig jarig bestaan met een nieuw album, genaamd In Wonderland. Zonder vaste zangeres en met een nieuwe benadering wordt dit memorabele jubileum gevierd.  

De band is een instituut Hooverphonic behoeft waarschijnlijk geen introductie. Wereldwijd is de band, met Alex Callier en Raymond Geerts als kloppend hart, alom gerespecteerd en in België is Hooverphonic een begrip en misschien nog wel groter; een instituut. Opvallend detail overigens is dat de band in ons land nog nooit een grote hit heeft gescoord. Het centrale duo heeft de afgelopen jaren spreekwoordelijke muzikale huwelijken gekend met diverse zangeressen. Vooral Geike Arnaert en Noémie Wolfs vulden jarenlang de rol van frontlady in voor de band en waren met hun stemgeluid bepalend. Het vertrek van Noémie Wolfs in 2015 vormt achteraf ook de gewijzigde benadering van Callier en Geerts om In Wonderland te maken. In Wonderland leveren verschillende artiesten een gastbijdrage waardoor het concept anders wordt; het is nu een album geworden met verschillende gezichten. Callier zegt hier zelf over: “De album-als-geheel-benadering hebben we dit keer laten varen.” Evengoed is In Wonderland een echt Hooverphonic album geworden.

 

Hooverphonic = strijkers De vooruitgesnelde single ‘Badaboum’ is in België nu al een hit. Meteen is ook de gewijzigde benadering kenbaar. Op dit catchy, uptempo nummer zorgen Emilie Satt & Litlo Tinz voor de vocalen, deels in het Frans overigens. Beiden zorgen ook voor de vocalen op het in overdrive voortsnellende en ietwat psychedelische ‘Cocaïne Kids’; een nummer dat op dit album absoluut buiten de lijntjes kleurt. Als je Hooverphonic uitspreekt, zeg je ook iets over het ambiente muziekgeluid en het gebruik van strijkers die het geheel een wat romantisch tintje geven. Titelsong ‘In Wonderland’ is hier een sprekend voorbeeld van. Deze prachtige, op een vloeiende melodielijn voortgestuwde, albumopener krijgt zijn karakter natuurlijk mee door in stemgeluid van Janie Price, alias Bird, maar zeker ook door de bijdrage van de strijkers en blazers van het Belgian Session Orchestra.  

Ook Nederlandse inbreng In Wonderland kent ook een Nederlands tintje. Tjeerd Bomhof (oa. Dazzled Kid) zingt op het voortkabbelende ‘Hiding In A Song’ en ‘Praise Be’, de andere track die ook als “buitenbeentje” genoemd kan worden. Ook dit nummer heeft een wat psychedelisch karakter en wordt met een ongelofelijke intensiteit neergezet. Bird komen we ook nog op ‘I Like The Way I Dance’ tegen, een lekker aanstekelijk dansbaar nummer. Dit gitaarpopsong ‘God’s Gift’ klinkt lekker laid-back en brengt ons bij de afsluiter van het album, ‘Moving’. Natuurlijk mag op deze afsluitende ballad de romantische “touch” van Hooverphonic niet ontbreken en dus horen we ook hier naast de stem van Felix Howard ook weer een bijdrage van de strijkers van het Belgian Session Orchestra. Want, zoals Callier zelf zegt: “Strijkers vormen de rode draad in onze carrière; vrijwel alle nummers in die twintig jaar hebben één ding gemeen, er zijn strijkers.”

 

Eindoordeel In Wonderland is een Hooverphonic album, zo veel wordt na het luisteren duidelijk. Het essentiële verschil is de benadering; vanuit composities de juiste stemmen en daarmee dus zangers/zangeressen zoeken in plaats van een compositie schrijven die bij de zangeres past. En dat alles natuurlijk met die bekende muzikale handtekening van Callier en Geerts waarbij nogmaals gezegd de strijkers niet mogen ontbreken! Benieuwd naar het vervolg waarbij ik meteen de hoop uitspreek dat er dan meer dan tien nummers opstaan. Veel luisterplezier. 

Deel via social media: