Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-04-11 07:00:00 • 8 min lezen

iamthemorning - Lighthouse

Iamthemorning – Lighthouse

Label: Kscope

Eindoordeel: 8/10

 

 

Een genre op zich

Het Russische duo Iamthemorning is een wat vreemde bijt binnen het progressieve rock genre. Ergens zwevend tussen de atmosferische pop van een Kate Bush, lichte kamermuziek, de meer complexe ritmiek van Porcupine Tree en het geluid van filmmuziek is ze hard op weg om een soort van genre op zichzelf te worden. Op haar derde album ‘Lighthouse’ zijn alle ingrediënten weer aanwezig die ook van de eerste twee platen zulke opmerkelijke producten maakten en mogen Gavin Harrison en Colin Edwin (beiden ex-Porcupine Tree) weer opdraven om de songs waarin een ritmesectie nodig is van de nodige jus te voorzien. Maar dat zijn er niet veel, want de hoofdrollen blijven met name weggelegd voor het kwetsbare en soms bijna engelachtige stemgeluid van zangeres Marjana Semkina en voor orkestraties en piano. Gedrieën brengen ze een conceptalbum dat gaat over de diverse stadia van geestesziekte. Dat had een loodzware plaat op kunnen leveren, maar het duo houdt het op ‘Lighthouse’ met name lichtvoetig.

 

Nieuwe wegen

Het meest progressief klinkende nummer hier is ‘Too Many Years’ dat van alle toeters, bellen en opmerkelijke maatsoorten voorzien is en dat je als luisteraar meteen bij de kladden grijpt. Ook mooi is het kabbelende ‘Clear Clearer’ dat z’n inspiratie duidelijk haalt uit de muziek van Tori Amos, maar dan met een soort van Robert Fripp-achtige gitaarlijn die de zanglijn mimiekt. Maar op haar allerbest is Iamthemorning in een door vocalen gedomineerde song als ‘Sleeping Pills’ dat van ongekende schoonheid is en dat alles in zich heeft wat van het duo zo’n bijzondere act maakt. Hier stroomt het kippenvel echt over je armen en zie je in je hoofd bijna niets anders dan filmbeelden. Riverside-zanger Mariusz Duda zingt vervolgens nog een riedeltje mee op het ernstig melancholieke titelnummer, al voegt zijn stem niet heel erg veel toe en voelt ze zelfs als iets te braafjes aan. Niet doorleefd genoeg wanneer ze in contrast komt te staan met de stem van Semkina. ‘Chalk And Coal’ tenslotte heeft wel veel weg van ‘Ancestral’ van Steven Wilson, inclusief een identiek klinkende gitaar en dito dreigende opbouw.

 

Gescheurd

Helaas hebben we dan de prijsnummers wel gehad. De rest hier klinkt weliswaar mooi en bevlogen maar mist de spanning die van de hierboven genoemde songs zulke pareltjes maakte. Hierdoor valt het album hier en daar wat vlak uit waardoor je ook als luisteraar niet bij het verhaal blijft. Alsof Iamthemorning nog iets te zeer op twee gedachten hinkt. Enerzijds teruggrijpend naar het debuut, maar anderzijds duidelijk op weg om te evolueren naar een soort van bandgeluid. En door geen duidelijke weg voor zichzelf te kiezen voelt ook het album ietwat “gescheurd”. Dat gezegd hebbende is dit nog steeds een uitstekende release waar voor liefhebbers van bands als Gazpacho, Lunatic Soul en Anathema veel van hun gading in zullen vinden. In die zin past Iamthemorning dan ook prima bij een label als Kscope dat onderhand een autoriteit is geworden als het gaat om dit soort muziek. De verrassing is er bij Iamthemorning wellicht een beetje af na drie albums, en het roer voor een vierde zal echt definitief om moeten, maar als culminatie van al het werk dat hiervoor kwam is ‘Lighthouse’ een geslaagd einde aan een bijzondere trilogie.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: