Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-03-21 07:00:00 • 12 min lezen

Insane – ERR

Insane – ERR

Label: Edge Records

Eindoordeel: 9/10

 

 

Boos

Ook in Hongarije zijn ze boos. Vraag dat maar eens aan de mannen van Insane. Op hun zesde album (nu ja, album? 22 minuten duurt het slechts) gaan de mannen volkomen uit hun dak in een bundel ongekende agressie die desondanks nooit verzuimd om melodieus, inventief en vol met licht en schaduw te zijn. Moddervet geproduceerd zoals metalplaten geproduceerd horen te zijn. Al meteen vanaf de snoeiharde, maar onwijs lekkere opener ‘To Err Is Human’ laat de band met verve horen waar het wat hun betreft op staat. Een klassenummer van heb ik jou daar die het lukt om zowel in your face te zijn als subtiel en rijk aan melodie. Daar kan menig genregenoot nog wat van leren. Het is ook meteen het langste nummer op de plaat want de rest klokt allemaal zo rond de drie minuten. De toon is gezet.

 

Dikke sound

In ‘A Defining Day’ horen we hoe zanger Tóth Bertalan de grunts werkelijk waar uit z’n tenen haalt, de screams uit z’n longen en vervolgens een heel erg aangenaam normaal stemgeluid uit z’n ziel. Dat het refrein dan ook nog een “oh hohoo hohoo hohoo” met zich meebrengt zou op papier lachwekkend moeten zijn, maar dat is het in de praktijk niet. Het past simpelweg perfect. Ook de vette groove van ‘Hunt Like A Ghost’ gaat erin als zoete koek en ook hier horen we weer hoe lekker dik de bass is aangezet. Een trap in je maag gewoon. Maar ook hoe hier weer het geweldige werken met contrasten. Van hard naar zacht, van diep naar hoog. Het is lang geleden dat ik een metalband zo perfect met die sferen heb horen spelen. Zeker gekoppeld aan de hoeveelheid energie die Insane er ook nog eens in pompt. Het melancholische instrumentaaltje ‘Broken Jar’ duurt met z’n kleine twee minuten veel te kort en in gedachten hoor je bijna hoe de band hier een mini-symfonie uit had kunnen halen wanneer ze zou hebben besloten het motief verder uit te diepen. Nu laat het je echter verlangend achter voordat ‘Bright Cold Day In April’ je keihard weer met beide benen op de grond zet. Weer die monster van een bass-sound en Bertalan die er een heuse rap doorheen gooit, zodat het plots op Clawfinger begint te lijken.

 

Gewoon JA!

Gastzanger Molnár Bálint (u kent ‘m wel) draagt z’n steentje bij in de mosh pit die ‘It’s All In Here’ is. Ook hier weer rap meets metal en een vleugje Bring Me The Horizon. Niet het sterkste nummer van de plaat, maar dat zegt meer over het torenhoge niveau dat hier geëtaleerd wordt dan over de song zelf. Afsluiter ‘Ha Moldnek’ jaagt je vervolgens in hoog tempo naar het einde van de plaat op een bijna Soulfly-achtige manier, maar dan zonder de tribal invloeden en in plaats daarvan een stevig potje hardcore. Lekker, lekker, lekker. Grappig is ook dat hier muzikaal wordt gerefereerd aan ‘A Defining Day’ waardoor de band duidelijk maakt dat alles hier eigenlijk onderdeel is van een groter geheel. Heel leuk gedaan en het past helemaal. Sluit het album ook af op stijlvolle wijze. Een album dat veel te kort is en dat alleen maar doet hongeren naar meer. Want, vergis u niet, dit is een nagenoeg perfecte metalplaat. Zeker de beste die ik dit jaar heb gehoord. En al mag de band niet een hele grote speler zijn in het genre, dat betekent niet dat ze niet over alle ingrediënten beschikt om dat wel te zijn. De conclusie kan dan ook niet anders luiden dan dit verplichte aanschaf is voor de verstokte headbangers onder ons. Want dit is gewoon ontzettend goed.

 

 

Eindoordeel: 9/10

Deel via social media: