Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2021-09-20 07:00:00 • min lezen

hard rock
8,5

Iron Maiden – Senjutsu

New Wave of British Heavy Metal was een term waar de Britse bands als Saxon, Judas Priest en Def Leppard een stroming veroorzaakten. Iron Maiden is nu een van de populairste bands van deze scene en weet met hun liveshows en Eddie de mascotte een hele schare fans over de hele wereld te verzamelen.

Dat betekent dat er altijd veel getourd wordt.  Met een eigen vliegtuig waar drummer Nicko en zanger Bruce de piloten van zijn (zie de erg leuke film!) weet de band snel te schakelen. Zo kon men tijdens de tour van Book of Souls de songs schrijven en door ontwikkelen. Men vloog terug naar de studio om op te nemen en dan weer terug om verder te touren.
Het is een werkwijze wat de band al jarenlang doet en het is dan ook niet vreemd dat dit album al in 2019 voor het grootste deel is opgenomen. Toen kwam de Covid-19 en verloor voormalige schermer die het bijna tot de olympische spelen haalde had een verdrietig jaar. Na zijn scheiding in 2018 verloor hij deze vrouw vorig jaar door een ongeluk. Nu leeft hij met zijn vrouw in Parijs waar dat album dan ook is opgenomen.

Tactisch te werk gaan in deze hectische wereld zou hij gedacht hebben en zo is  Senjutsu (tactiek) (戦術)  de titel van het album.
Het album kent vooral herkenbare songs van Iron Maiden zoals we hen kennen uit de jaren 80/90. Is dat verrassend?? Ja een beetje wel, omdat de heren de afgelopen jaren wat uitstapjes maakten en met The Book of Souls van 6 jaar geleden, The Final Frontier uit 2010 en A Matter of Life and Death uit 2006 niet de beste albums van de band wisten te producen.

Hoewel ‘Brave New World’ en ‘Dance of Death’ niet door iedereen goed werd ontvangen, zijn dit muzikaal sterke albums. Toch deed de band vermoeden dat ze weer stevig moesten zijn en zo werden deze vervolg albums ook gebracht. Al corrigeerde men dit ook telkens met een live of verzamelalbum.

Met de singles The Writing on the Wall en Stratego hebben we weer mooie Maiden titels te pakken en de bekende riffjes doen hun werk.  Met het titelstuk en openingsnummer van ruim 8 minuten is een prima start van de band. Het stemgeluid van Dickinson is nog goed en de gitaren wisselen elkaar weer als vanouds af.  Een van de hoogtepunten is het bijna 10 minuten durende ‘Lost in A Lost World’ waar de kracht van de tekst en de muziek elkaar optimaal vinden. Hier is het refrein aan het einde wat matig te noemen alsof dat stukje ertussen moest worden geplakt. Al weet de band dit verhaal met tekst en muziek weer prachtig af te ronden.
Met ‘The Time Machine’ en ‘Days of Future Past’ sluit Maiden het eerste deel van het album zelfverzekerd af. Geen hoogvliegers en ook geen duikvluchten.

Het tweede deel van het album bestaat uit 4 songs waarvan er 3 de ruim 10 minuten halen en begint dit deel met het emotioneel 'Darkest Hour’ van 7 minuten. Nee, het gaat hier niet om de kwantiteit van de aantal songs maar de uitgediepte composities die aansluiten bij het verhaal. Daar is oprichter Steve Harris met de band nog steeds een meester is. Dit weet de bassist met de intro van het juweeltje van de plaat ‘Death of The Celts’ en ‘The Parchment’ nog eens lichtjes weten. Origine lid Dave Murray heeft dit keer geen schrijfaandeel in het geheel geleverd, maar laat zijn kunsten op gitaar duidelijk horen.  

Inmiddels is luisteraar zo in de muziek ingezogen dat die op een andere wereld is. Met ‘Hell On Earth’ sluit de band het album af. Maar dat duurt net zo lang als een gemiddelde act 3 songs speelt. Het is de mix van prog, rock, metal dat tegenwoordig prima mee kan. Een act dat jarenlang meegaat en nog de power heeft om hun kunstje te verfijnen tot een prachtig kunstwerk. Ok, tijd moet leren dat een album tijdloos wordt, zoals Powerslave,  the Number of the Beast en Seven Son al zijn.
 
Dit album met uitgewerkte gitaarsongs weet de weg te vinden naar de fans. De afgehaakte fans moeten zeker dit album weer even proeven en voor mensen die eens een Maiden plaat willen proberen is het laatste deel (4 songs) zeker de moeite

hard rock

Deel via social media: