Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-06-14 07:00:00 • 6 min lezen

It Hugs Back – Slow Wave

It Hugs Back – Slow Wave

Label: Safe & Sound

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Sluit je ogen, laat je gaan

Het is alsof je een soort van dromerige schemerwereld betreedt als je de nieuwste CD van het Britse It Hugs Back opzet. De ingetogen, bijna zalvende stem van zanger/gitarist Matthew Simms lijkt tot je te spreken en je te vertellen dat alles o.k. is. Dat je weliswaar nu in coma ligt en je de wereld om je heen niet meer kunt horen, maar dat op deze plek in je geestestoestand alles liefde en warmte is.  En dat het prima is om nog even wat langer in dit warme bad te vertoeven. Vormgegeven door zwevende gitaarpartijen en bijna engelachtige, meerstemmige zang doet ‘Slow Wave’ haar titel in alles eer aan. Het maakt dit tot lastig recensiemateriaal. De Trashcan Sinatras doen in de verte wat de Britten ook doen, maar schieten er hier en daar nog wel eens wat sneller materiaal doorheen. Niet It Hugs Back, dat gedurende de volle looptijd van dit album eenzelfde sfeer blijft hanteren waardoor de grenzen tussen songs vervagen en het luisteren naar dit werk je vrij stelselmatig afwezig voor je uit laat staren.

 

Vloeibaar en ongrijpbaar

Pas bij ‘Everything’s O.K.’ worden we ietwat wakker geschud uit onze overpeinzingen en doen drums hun intrede, maar dit is slechts voor even. Alsof het bewustzijn plots wakker wordt, maar net niet genoeg kracht vindt om je daar te houden. Want na dit nummer keren vrede en rust weer bij je terug en zitten we weer in dromenland, alsof we bij een meer liefdevolle Lisa Germano op schoot komen. Noem het shoegaze, noem het post-rock, noem het ambient zelfs: deze CD balanceert een beetje tussen genoemde karaktertermen in. En is, net als de muziek zelf, ongrijpbaar. Vloeibaar bijna. Organisch. Dit alles zorgt natuurlijk niet voor een hele enerverende luisterervaring en het gebrek aan variatie (of aan duidelijke prijsnummers) speelt het album danig parten als het gaat om je herinneren waar je ook alweer naar geluisterd hebt. Soms lijkt er iets van spanning onder de oppervlakte te ontstaan zoals in het bijna 10 minuten durende ‘Still Here’, waar verdekte dissonantie een hint van vrij breken uit het stramien tot dan toe lijkt te suggereren. Maar deze momenten zijn spaarzaam.

 

Van den memorabiliteit

Het is een mooi album. Niet een memorabel album, maar wel gemaakt met de juiste intenties. Qua homogeniteit scoort ze het maximaal aantal punten en daarin zit tevens haar grootste achilleshiel. Door het gebrek aan echte variatie blijft alles maar een beetje voortkabbelen waardoor een diepe indruk steeds niet gemaakt wordt. Alleen slotsong ‘Shadow’s (Bernie Song)’ kenmerkt zich als een echt liedje terwijl de rest zich meer als sfeerimpressie op de bühne stelt. Ideale plaat dus voor laat op de avond als je op het punt staat de dag vaarwel te zeggen. Een prelude voor het slapen gaan. Misschien niet de kwalificatie die de band zelf aan haar muziek zou geven, maar wel de algehele indruk die ‘Slow Waves’ op een grauwe zondag bij deze luisteraar achter liet.

 

 

Dynamic Range Value: DR8

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: