Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-11-12 07:00:00 • 7 min lezen

James Arthur - Back From The Edge

Label : Columbia Eindoordeel : 8

 

Het nieuwe album van de Britse singer/songwriter James Arthur is uit! De winnaar van de Britse 2012 X-factor editie kwam met eerste single ‘Say You Won’t Let Go’ van niet op één binnen in de Britse hitlijst.

 

Winnaar Britse X-factor 2012 James Arthur was in 2012 dé grote ster van de Britse editie van X-factor. Na zijn overwinning tekende hij bij het Syco-label van Simon Cowell en een imposante muziekcarrière lag voor hem klaar. Na een aantal publieke uitlatingen die niet altijd handig bleken te zijn viel hij hard uit de genade van het Britse publiek en werd hij uit de stal van Cowell gezet. Met dit nieuwe album lijkt het alsof Arthur los wil komen van die periode en een nieuwe start wil maken. In een interview gaf hij met het mooie Engelse woord “redemption” zijn gevoel weer. Vrij vertaald betekent dit “verlossing”.

 

Teksten die getuigen van zelfreflectie Openings- en titeltrack ‘Back From The Edge’ doet mij qua intensiteit denken aan een ‘Bond”-soundtrack en dit nummer, dat doorspekt is met soul, geeft meteen de gemoedstoestand van Arthur aan. Een zin als “Did you see them build me up? Well I just tear myself down” is een vraag die hij aan zichzelf stelt en ook over zijn vermeende drugsgebruik is hij duidelijk met “You can take the drugs I have that nobody knows”. Kortom, een ijzersterke track met een wat donkere tekst die getuigt van zelfreflectie. Na deze krachtige opener is daar dan ineens de nr. 1 hitsingle ‘Say You Won’t Let go’; een mooie krachtige piano-ballad à John Legend (een vleugje ‘All Of Me’?) en meteen wordt duidelijk hoe getalenteerd Arthur is. Want ook deze ballad is er eentje in de “hors-categorie”. Overigens zijn alle teksten terug te lezen in het bijgevoegde boekje.

 

Een soepele mix van soul en R&B De rest van het album is eigenlijk van dezelfde hoogwaardige kwaliteit waarbij hij absoluut zijn eigen personage niet altijd rooskleurig neerzet. ‘Prisoner’, een geweldig soulnummer, gaat over zijn drank- en drugsgebruik (“If I'm underneath the table / Then pour me another drink”) en ‘Train Wreck’ is die intens gezongen ballad over zijn persoonlijke overwegingen om uit het leven te stappen, zijn hier zo maar een paar voorbeelden van. Luister eens naar ‘I Am’ en het wordt duidelijk over wat een geweldig stemgeluid deze Brit beschikt terwijl ‘Phoenix’ weer lekker meedeinend is en Arthur je op een soepele mix van soul & R&B trakteert. Arthur schreef alle nummers zelf of had op zijn minst een aandeel, wat zijn talent nog maar weer eens illustreert. Het enige nummer waar hij wordt bijgestaan is ‘Sermon’ waar we een gastrol horen van rapper Shotty Horroh. Het reguliere album wordt prachtig ingetogen afgesloten met de ballad ‘Finally’; hoe toepasselijk. Ook is er nog een deluxe versie verkrijgbaar (waarom dit niet als standaard uitbrengen vraag ik me dan af?) met een viertal extra nummers.

 

Eindoordeel Back From The Edge is het gepaste antwoord van James Arthur op het onverwachte en ongekende succes en wat dat met een jonge man kan doen. Van niets naar de top in zo weinig tijd. En dan komt er misschien wel de terugslag. Toch heeft Arthur zich opgeraapt en is met dit persoonlijke album terug. In Engeland hebben ze hem weer omarmd en heeft het album inmiddels de nummer 1 positie bereikt. Het album zit prima in elkaar en is een gevarieerde samensmelting van soul en R&B-songs, de een wat stoer, de ander introvert. Al met al een meer dan prima comeback. Veel luisterplezier.

Deel via social media: