Zoek...
James Blunt stapt met The Afterlove uit zijn comfortzone

James Blunt stapt met The Afterlove uit zijn comfortzone

Label : Atlantic / Warner

ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-04-10 07:00:00 • 3 min lezen

Pop / Singer-songwriter
7,5

James Blunt - The Afterlove

De man die óf geliefd, óf verguisd wordt, is terug met zijn vijfde album getiteld The Afterlove. Singer/songwriter Blunt is nog steeds Blunt; de man met die ietwat ijle, hoge stem die feitelijk gewoon lekkere popnummers maakt. De ultieme hitsingle ‘You’re Beautiful’ heeft hem de sterrenstatus opgeleverd maar soms is het ook een loden last en wordt hij vaak in de categorie “One Hit Wonders” geplaatst. Dat laatste kan hij sowieso tegenspreken want hij verkocht inmiddels een kleine twintig miljoen albums!

James Blunt is niet wars van het nodige cynisme en zelfspot
The Afterlove is zijn nieuwste plaat en hier krijg hij voor enkele nummers de hulp van één van ’s-werelds beste singer/songwriters van dit moment, Ed Sheeran. ‘Make Me Better’ is een mooie gitaarpopnummer met wat subtiel instrumentarium en inderdaad kun je dit nummer door de wetenschap dat Sheeran hieraan heeft meegeschreven ineens anders gaan beoordelen. ‘Time Of Our Lives’ is dat andere nummer. Wat verder opvalt, is de openhartigheid, de persoonlijke reflectie en het cynisme dat Blunt op dit album nadrukkelijk in zijn teksten verwerkt. Als je naar de lekker catchy klinkende opener ‘Love Me Better’ luistert hoor je Blunt bijvoorbeeld zingen: “I’ve Been Called A Dick, I’ve Been Called So Many Things” om verderop nog eens de tekst “I Would Have Said You’re Beautiful But I’ve Used That Line Before”. Deze subtiele verwijzing naar die absolute doorbraak verdient alle credits.

Nieuwe muzikale paden bewandelen
Los van alle sentimenten is The Afterlove een prima album met enerzijds de vertrouwde Blunt maar anderzijds de meer eigentijdse Blunt die ook nieuwe muzikale paden bewandelt. Misschien iets meer uptempo songs zoals ‘Bartender’, het dansbare popnummer ‘Lose My Number’ en op een wat zware beat leunende ‘California’. Toch verloochent Blunt zijn afkomst niet en zijn er ook weer enkele fraaie rustige nummers te beluisteren. ‘Don’t Give Me Those Eyes’ is echt een ijzersterke track en wordt zodanig opgebouwd dat het elementen van een dramatische rockballad meekrijgt. Ook het dramatische ‘Hertbeat’ is een mooi gevoelig nummer. Daartussen is dan ineens het spontaan, vrolijk klinkende ‘Someone Singing Along’, dat als voegsel klinkt tussen de oude en nieuwe Blunt en waarbij het lastig stilzitten is. Afsluiter van het reguliere album is het midtempo ‘Paradise’ waar de “extended version” van het album nog drie bonustracks kent waarvan het uptempo en dansbare ‘Over’ ook op de reguliere versie niet misstaan had.

Eindoordeel
The Afterlove is misschien wel het beste album dat James Blunt sinds zijn debuut gemaakt heeft. Het is eigentijds, biedt de nodige variatie en bij een aantal nummers is het hoorbaar dat hij buiten zijn comfortzone treedt en nieuwe paden bewandeld. Al met al is het een meer dan prima popalbum geworden waarbij we de invloed van Sheeran niet moeten overdrijven en het er nog steeds verdeeldheid zal zijn onder luisteraars. Maar is dat nu eigenlijk niet de charme van muziek? Veel luisterplezier.

James Blunt live:
6 november : Amsterfdam, Afas Live

Pop / Singer-songwriter

Deel via social media: