Zoek...
Jarrod Lawson - Be The Change

Jarrod Lawson - Be The Change

Label : Dome Records

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2021-01-17 07:00:00 • 3 min lezen

Funk / Jazz / R&B / Soul
8,5

Jarrod Lawson - Be The Change

Zes jaar hebben we moeten wachten op de opvolger van het succesvolle titelloze debuutalbum van de Amerikaanse singer/songwriter én pianovirtuoos Jarrod Lawson. Be The Change is de titel van zijn nieuwe album en gelukkig is hij na een afwezigheid van zes jaar weer helemaal terug.

Virtuoos op de piano
Lawson is opgegroeid met muziek. Als 2-jarige dartelde hij al in de studio van zijn vader rond en als tiener ontdekte hij in zijn vaders platencollectie de muziek van Soul-grootheden als Stevie Wonder en Donny Hathaway. De sound van deze twee bijzondere muzikanten vormde de inspiratie voor zijn eigen muzikale richting en daarbij ontwikkelde hij zich als pianist en toetsenist. De sound uit die jaren ’70 loopt als een rode draad door de muziek van Lawson waarbij de centrale noemer Soul is maar waar ook duidelijk invloeden van Funk, R&B, Jazz en Fusion terug te horen zijn. Naast het feit dat hij een virtuoos is op zowel piano als toetsen is de Amerikaan ook nog eens gezegend met een uiterst prettige stem.

Soul staat centraal
Het album opent met de titelsong waarbij je meteen door de warme, aanstekelijke Soulgroove gegrepen wordt. Een stem die doet denken aan een kruising van Al Jarreau en John Legend draagt deze soepele midtempo compositie waarbij hij onmiddellijk diverse stijlen met elkaar weet te verweven. Vervolgens is daar met ‘I’ll be Your Radio’ meteen één van de hoogtepunten van het album; het lome, Prince-achtige nummer waar we een bijdrage horen van Moonchild zangeres Amber Navran. De sample van een radio aan het begin van de track is overigens origineel gevonden. Vervolgens neemt hij ons aan de hand op een heerlijke muzikale reis waar Soul centraal staat. ‘Universal Chord’ heeft wat Jazzy-invloeden, ‘How Long’ krijgt door het spannende toetsenwerk een Fusion-achtige vibe mee terwijl hij op de broeierige ballad ‘Love Isn’t Always Enough’ bewijst Lawson ook écht een goede zanger te zijn.

Catchy
Zo is Be The Change een aaneenschakeling van sterke tracks want nergens zakt Lawson door de ondergrens waarbij hij overigens wel bijgestaan wordt door een aantal erg goede sessiemuzikanten. Een nummer als ‘Why Don’t You Call Me Baby Anymore’ zou je ook zo ergens op een afgestofte plaat van EW&F kunnen terugvinden; lekker losse Funk vol met een catchy beat, percussie en andere elementen. Ook het rustige en zwoele ‘Connected’ roept die associatie op, mede ingegeven door die wat hoge stem van Lawson. Op het tweede deel van dit album vinden we meer wat ingetogenere nummers terug als ‘’Evalee’,  ‘Embrace What We Are’ en ‘Soul Symphony’ waar we de invloeden van D’Angelo terug horen. Op de met Jazz doorspekte afsluiter ‘How Long’ laat de Amerikaan nog maar eens horen waartoe hij op piano in staat is. Dat hij daarnaast ook sessiemuzikanten laat excelleren getuigt van pure muzikale klasse. 

Eindoordeel
Alles wat hij aanraakt ademt uiteindelijk soul; of het nu Funk, Jazz of R&B is, uiteindelijk weet Lawson het om te vormen tot soul. Waar hij tijdens zijn jeugd al door geïnspireerd raakte heeft uiteindelijk zijn muzikale DNA gevormd. Laten we hopen dat we niet weer zes jaar moeten wachten op een opvolger. Veel luisterplezier.

Funk / Jazz / R&B / Soul

Deel via social media: