Zoek...
Jason Isbell & The 400 Unit

Jason Isbell & The 400 Unit

Label: Southeastern Records

ALBUM RECENSIE
DOOR CRISTIAN PIELICH
2020-05-20 07:00:00 • min lezen

Americana
9.0

Jason Isbell & The 400 Unit- Reunions

Jason Isbell is een begenadigd singer-songwriter en dat laat hij ook dit album weer horen. Luisteraars die americana op de voet volgen zullen hem ongetwijfeld kennen. Isbell is inmiddels twintig jaar actief. In zijn eerste muzikale jaren als onderdeel van de band Drive By Truckers en vanaf 2007 solo. ‘Reunions’ is alweer zijn zevende studio-album. Deze release bevat 10 tracks en het geheel klokt 41 minuten. Men kan denken: 41 minuten is wel erg kort. Aan de andere kant: hoe eerder je aan een tweede draaibeurt toekomt, hoe beter! Want vele draaibeurten is dit album zeker waard.

De songs die op ‘Reunions’ te horen zijn variëren van ingetogen en ontroerende americana tot wat drukkere songs die meer in het verlengde van countryrock en southern rock zitten. Al ligt de nadruk toch op het rustige repertoire, wat trouwens ook Isbells specialiteit is.
Zoals de fans van de man gewend zijn is er goed nagedacht over de teksten die vol melancholie, heimwee en liefdesverdriet zitten. De teksten handelen over persoonlijke drama’s als ook maatschappelijke thema’s. Sommige lyrics zetten aan tot kippenvel, zoals de openingszin uit ‘Overseas’; ‘This used to be a ghost town, but even the ghosts got out’. Ook het nummer ‘Only Children’ zit in de categorie kippenvel. Het liedje komt ontspannen over, maar heeft een ontroerende lading. Zo heeft elke song zijn unieke sfeer en verhaal. Het is een album met een heldere en warme productie dat bij elke draaibeurt alleen maar kan groeien.

Er zijn weinig minpunten te noemen. Het openingsnummer ‘What’ve I Done To Help’ duurt met zeven minuten wat aan de lange kant voor een liedje wat weinig ontwikkeling kent. Overigens wel noemenswaardig dat Isbells grote voorbeeld David Crosby achtergrondzang verzorgt op deze track. Verder had de spreiding van rustige nummers en drukkere nummers op ‘Reunions’ wat gelijkmatiger gekund. Nu vinden we de iets meer rockende nummers vooral achterin. Maar goed, laten we geen zout op slakken leggen, want dit is een droomalbum voor liefhebber van americana.
Jaren geleden zag ik Jason Isbell dertig minuten solo akoestisch optreden in een vol Carré. Toen als voorprogramma van Ryan Adams. Ik hoop dat we hem in Carré ooit als hoofdprogramma mogen ontvangen, want zo’n zaal is hij meer dan waard!

Als de versoepelingsmaatregelen het toelaten in deze coronatijd dan staat Jason Isbell & The 400 Unit op 11 november in Paradiso.

Americana

Deel via social media: