Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-10-16 07:00:00 • 5 min lezen

Jenny Hval - Blood Bitch

Label : Sacred Bones Eindoordeel : 6

De 26-jarige Jenny Hval is van vele markten thuis. Naast singer/songwriter is deze Noorse ook nog tekstschrijfster en zangeres. Voordat ze aan haar solocarrière begon was ze zangeres in de gothic-metal band Sherllyz Raven. Blood Bitch is net uit en is haar zesde soloproject en misschien wel het meest conceptuele album tot op heden.  

Vampiers en een vreemde soort abstracte romantiek vormen de thema’s Het album opent met een muzikale waarschuwing;  ‘Ritual Awakening’ is feitelijk niets meer dan een dreigend klinkende monotone synth-tune met wat gesproken tekst. Toch is het vervolg ‘Female Vampire’ niet zo duister; ook nu weer vormen gitaren en synths de basis van maar het nummer neigt richting Electropop en Jenny Hval laat horen over een zeer hoog stembereik te beschikken. Het nummer loopt soepel over in ‘In The Red’ en hier wordt het eerste signaal afgegeven dat Blood Bitch niet uit louter toegankelijke tracks bestaat. Het klinkt alsof je luistert naar iemand die aan het hardlopen is. Dat conceptuele komt overigens vaker terug, hetgeen niet helemaal verrassend is als je de muzikale thema’s zoals vampiers en de visie van Jenny op abstracte romantiek terug hoort in de teksten. Op haar eigen wijze pakt Jenny terug naar elementen van het vrouwelijke lichaam, legt die expliciet uit, en die voelen soms wat ongemakkelijk. Ook de muzikale ondersteuning van Lasse Marhaug draagt het nodige bij aan de mystieke sfeer die op deze plaat terug te horen is.  

Veelal experimenteel Zo blijkt het album eigenlijk tweedelig te zijn. Enerzijds nummers die je inderdaad als pop/elektro kunt omschrijven, anderzijds een aantal experimentele hersenspinsels van deze Noorse singer/songwriter. ‘Conceptual Romance’, het nummer waarin de titel met regelmaat terugkomt, is misschien het meest complete en complexe nummer en het rustige ‘Period Piece’ (met een ietwat lugubere tekst “it’s only blood”) doet je misschien denken aan Laurie Anderson of Björk. Compleet hysterisch en experimenteel is ‘The Plague’ waarin het proces van droom naar nachtmerrie door Jenny wordt neergezet. Tussendoor is daar nog ‘The Great Undressing’ waarbij ook een gesprek is opgenomen en waar Jenny duidelijk aangeeft “It’s About Vampires”.

 

Eindoordeel Voor de meesten onder ons zal het in zijn geheel beluisteren van Blood Bitch niet echt een eenvoudige opgave zijn. Vooral de conceptuele nummers waarop Jenny naar hartenlust experimenteert zijn niet altijd even toegankelijk en hebben een wat surrealistsich karakter. Vooral ‘The Plague’ is een nummer waar je snel de neiging zult hebben om door te klikken naar een andere track. Blood Bitch is een fascinerende luisterervaring en op sommige nummers komen het muzikale talent bovendrijven. Maar over het geheel is het té experimenteel. Veel luisterplezier. 

Deel via social media: