Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2014-12-06 07:00:00 • 4 min lezen

Jett Rebel - Hits For Kids

Label : Sony Music Eindoordeel: 7  

Met een uitgesproken voorliefde voor muziek van voor 1988 heeft Jett Rebel (alias voor Jelte Tuinstra) materiaal geschreven voor zijn debuutalbum Hits For Kids. Waarschijnlijk is het de artiest die afgelopen zomer zo ongeveer op de meeste festivals optrad, zoals Lowlands en Pinkpop en die ook bekend staat een irritant showmannetje te kunnen zijn met sterallures tot in het heelal.  

Een Multi-instrumentalist Tuinstra wordt door menigeen een muzikaal genie genoemd. Hij is zeer getalenteerd en steekt dat ook niet onder stoelen of banken en is inmiddels ook niet geheel wars van sterallures. Op jonge leeftijd leerde hij al meerdere instrumenten te bespelen, zoals gitaar en piano. Na het conservatorium in Amsterdam gevolgd te hebben maakte hij deel uit van Nederlandse popbandjes als Valerius. In die hoedanigheid zag zijn huidige manager Johan Vosmeijer ook het talent van Tuinstra. De periode daarna werd materiaal geschreven, veel opgetreden en uiteindelijk levert dat het debuutalbum Hits For Kids op, mede door de samenwerking met producer Tony Platt.  

Idolaat van Prince Op dit album heeft hij eigenhandig alles geschreven en speelt nagenoeg alle instrumenten. Kortom, wie nog zou twijfelen aan het talent kan die twijfel nu overboord gooien. Wel opvallend is dat zijn persoonlijke voorliefde voor artiesten en bands wel erg duidelijk terug komt in zijn zelf geschreven liedjes. Zondermeer op één in zijn lijstje staat Prince want de invloeden en het repliceren van die muziekstijl is erg opvallend. Aan de andere kant; bekijk zijn optreden bij DWDD nog maar eens een keer terug en dan zie dat Tuinstra de capaciteiten heeft om een geweldige versie van ‘Purple Rain’ neer te zetten. Maar luister op Hits For Kids ook naar het “Beatlesque” ‘Mary Anne’, waar wel erg nadrukkelijk wordt teruggepakt naar materiaal van McCartney en consorten.  

Een verbroken liefde Toch zijn er wel enkele aangename verrassingen. ‘Sister’ is een vrolijk nummer dat even simpel als doeltreffend is en waarbij je het gevoel hebt echt naar Tuinstra te luisteren. Ook ‘Goosebumps Galore’  is een geslaagd nummer en ‘Baby’ is misschien wel het meest spannende nummer. De stem van Tuinstra die begeleid wordt door een orgeltje en die werkelijk overloopt van emotie. Niet raar want het nummer gaat over een stukgelopen relatie. Vocaal trekt hij alles uit de kast met die ene uithaal aan het einde. Voordat het (te) korte ‘Harmony’ een einde maakt aan onze eerste kennismaking schotelt Tuinstra ons ook nog ‘Gwen’ voor, een nummer met ook weer duidelijk invloeden van de jaren ’70.  

Eindoordeel Op het podium zelfverzekerd en extrovert, voor en na een optreden introvert en onzeker. Een voorlopig hoogtepunt zal het geplande concert in de HMH zijn. Het album is een bevestiging van zijn aanwezige talent maar laat anderzijds horen dat Tuinstra nog wel erg leunt op deuntjes en muziekgeluid van helden uit het verleden. Niet vernieuwend maar wel perspectief biedend voor een opvolger en over het geheel een dikke voldoende. Veel luisterplezier.  

Deel via social media: