Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-04-17 07:00:00 • 12 min lezen

John Carpenter - Lost Themes II

Label : Sacred Bones Records Eindoordeel : 7

 

Lost Themes II is het logische vervolg op het eerste deel dat vorig jaar uitkwam. Voor diegene die dat album kent weet dat de titel je op het verkeerde been kan zetten; het gaat hier echt om nieuw materiaal.  

Vooral bekend als regisseur en producten van actie- en horrorgenre John Carpenter is een bekendheid in de filmindustrie. Carpenter is een Amerikaanse filmregisseur, producent en scenarioschrijver. Eén van zijn misschien wel onderbelichte kwaliteiten is dat hij ook een prima componist van filmmuziek is. De meesten van ons zullen hem vooral kennen van zijn films die zich vooral in het genre actie- en horror bevinden. Titels als Halloween (met o.a. Jamie Lee Curtis), The Fog, Christine, Escape From New York (met o.a. Kurt Russell) en Vampires komen uit zijn koker. Vorig jaar verraste hij ons al met nieuw geschreven materiaal en nu is daar het vervolg met de niet erg originele titel Lost Themes II.  

Filmmuziek zonder film Ook nu is een luisterbeurt verwarrend. Normaal gesproken heb je een film gezien, zijn er herinneringen en plaats je de muziek waar je naar luistert bij de in je geheugen opgeslagen beelden. Nu is daar een melodie zonder die herinnering. Opener ‘Distant Dream’ zou ik persoonlijk plaatsen in een spannende, dreigende SF-film. Veel synths die door een sterke bas worden ondersteund. ‘White Pulse’ is misschien wel de meest verrassende track; ik plaats het niet zo zeer in de een film maar krijg een déjà-vu naar Tubular Bells van Mike Oldfield. Bij een nummer als ‘Persia Rising’ stel ik mijzelf voor dat de hoofdpersoon zich geheimzinnig van de ene naar de andere stad verplaatst en ‘Bela Lugosi’ plaats ik in een horror- of vampierachtige film. Zo neemt Carpenter mee op zijn interpretatie van filmmuziek en sluit met het spannende ‘Real Xeno’ af.  

Eindoordeel John Carpenter verraste ons in 2015  al met deel I. Nu doet hij dat kunstje nog eens dunnetjes over, met twaalf instrumentale nummers die nog geen film gevonden hebben……  Het blijft verwarrend maar dat doet niets aan de kwaliteit om goede filmmuziek te kunnen schrijven en op de plaat te zetten. Bij elk nummer kun je zonder al te veel fantasie zelf een film bedenken. Veel luisterplezier.

Deel via social media: