Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2014-04-26 07:00:00 • 7 min lezen

John Frusciante - Enclosure

Label :  Caroline Benelux Eindoordeel : 6

 

Aan zijn muzikale kwaliteiten en virtuoze gitaarspel twijfelt niemand. John Frusciante, vooral bekend vanwege zijn bijdrage aan de Red Hot Chili Peppers bracht onlangs zijn nieuwste geesteskind Enclosure eerst per satelliet de ruimte in voordat het schijfje fysiek in de winkel aangeboden werd.  

2x Red Hot Chili Peppers Frusciante was medebepalend voor het gigantische succes van de Peppers. In ’88 voegde hij zich bij deze roemruchte band nadat vaste gitarist Slovak was overleden aan een overdosis. Met hem werden de albums Mother’s Milk (1989) en Blood Sugar Seks Magik (1991) uitgebracht waarop de mede door hem geschreven wereldhit ‘Under The Bridge’ op terug te vinden is. In 1992, tijdens de Japanse tour, stapte Frusciante plotseling uit de band. Het velen toeren en de absolute gekte die de band overspoelde werd hem simpelweg te veel. In de periode daarna gebruikte Frusciante veel drugs en alcohol maar bracht ook wat solowerk uit. Na een succesvolle afkickperiode begint hij in ’98 aan zijn tweede Pepper-periode. Mede onder zijn bezieling wordt in 1999 Californication uitgebracht, een absoluut commercieel succes. De jaren daarna legt Frusciante zich naast zijn aandeel bij de Peppers toe op een solocarrière. Eind 2009 verlaat hij wederom de band om zich, naar eigen zeggen, definitief op zijn solowerk toe te leggen. Tot en met heden houdt deze belofte stand en vorige week kwam zijn laatste geesteskind Enclosure uit.  

Melodielijnen zijn niet nodig bij John Frusciante anno 2014 Geïnspireerd door gitaarhelden als Jimi Hendrix en Pat Smear maar ook door een band als The Velvet Underground maakt Frusciante een mengeling van experimentele rock, gitaarrock, new wave en elektronica. Ook Enclosure vormt hierop geen uitzondering maar vormt meer dan ooit een mengelmoes van samples, elektronica en gitaarspel zonder een vastomlijnde melodielijnen. Kortom, een werkje waar je wel even de tijd voor moet nemen en voor moet gaan zitten om dit tot je te nemen. Opener ‘Shining Desert’  en afsluiter ‘Excuses’  zijn meer dan ooit een exponent van de Frusciante anno 2014. Onnavolgbare muzikale samenraapsels van geniale ingevingen. Dat melodielijnen of vaste ritmes een fundament voor een popnummer moeten vormen wordt bijvoorbeeld met ‘Sleep’ weerlegd. Een aaneenschakeling van drumritmes en beatbox-achtige elementen nemen de vocalen mee op een gedempte wijze. Voeg daarbij de samples en je komt tot een productie die niet te kwalificeren valt. Onnavolgbaar en wellicht geniaal. Op het gehele album is het stemgeluid van Frusciante wat ondergeschikt. Er is zodanig met de schuiven gespeeld dat zijn vocalen nooit de overhand krijgen. Bij ‘Stage’ is zijn typische gitaarspel, al klinkt het wat op de achtergrond, voor de eerste keer weer aanwezig. Met ‘Fanfare’ bewijst hij nog steeds een wereldnummer te kunnen schrijven hoewel de laatste dertig seconden weer als een soort experiment omschreven kunnen worden. Na negen tracks en een kleine veertig minuten blijf je dan ook in een soort vertwijfeling achter.  

Eindoordeel Hij schoot het album op 29 maart jl. ‘virtueel’ begin april de ruimte in per satelliet. Met de juiste baan om de aarde kon het album dan op sommige momenten al gratis beluisterd worden. Nu is Enclosure inmiddels overal verkrijgbaar. Het is een volwaardig album maar aan de andere kant ook weer niet; er is weinig samenhang tussen de nummers terug te vinden en het geeft de indruk dat het een nieuw experiment is in een, door Frusciante zelf gecreëerd en ontdekt, muzikaal spectrum. Veel luisterplezier.

Deel via social media: