Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-09-13 07:00:00 • 12 min lezen

John Milk – Treat Me Right

John Milk – Treat Me Right

Label: PIAS

Eindoordeel: 7/10

 

 

Mengelmoes

De Franse muzikant John Milk ontwikkelde zijn passie voor old skool soul via een omweg. Startende met een liefde voor de analoge hip hop klanken van de Wu Tang Clan manoeuvreerde hij zijn interesse verder terug door de reggae heen naar de bron van zijn muze: de Amerikaanse soul muziek uit de jaren ’60 en ’70. De destillatie van al die invloeden vormt de bedding voor zijn eerste volwaardige solo album, getiteld ‘Treat Me Right’. Begeleid door producer-vriend Patchwork leunt Milk qua vocalen sterk op de falsetto geluiden van Curtis Mayfield en levert hij een tiental liedjes op die ook moeiteloos aansluiten bij diens repertoire. Met uitzondering natuurlijk van de kamerbrede orkestraties die Mayfield tot zijn beschikking had, want Milk is een beginnend artiest met een bescheiden budget. Toch doet hij het met de middelen die voorradig zijn alleraardigst en brengt hij je als luisteraar met zijn muziek terug naar lang vervlogen tijden.

 

Eigen stem

De invloeden uit de reggae vermengd met het typische Motown soulgeluid komen mooi tot hun recht in een track als ‘Tears’ waarin Milk de zanglijn uit Jamaica steelt terwijl de muziek juist zo Amerikaans is als maar kan. Elders is de kruisbestuiving minder evident en blijft Milk keurig binnen de lijntjes kleuren. Zoals in het Commodores-achtige ‘Till Our Soul Gets Up’ of in de soul ballads avant la lettre ‘Heartaches’ en ‘Give Me More Than Time’. Iets meer lef had hem daar wel gesierd, want in tracks als deze lijkt Milk met name bezig om zo getrouw mogelijke replica’s te creëren in plaats van juist zichzelf ook door de invloed heen te laten schijnen. Dat is wat kunst van imitatie onderscheidt immers. Helaas laat Milk daar de bal met enige regelmaat liggen waardoor er ook geen karaktervorming in de muziek ontstaat. Iets dat het echt van hem maakt.

 

In plaats

Wat hierdoor rest is een aangenaam soulvol (en hier en daar funky) werkje dat enigszins anoniem aan je voorbij gaat. Alle noten staan op de goede plaats en worden ook prima en vloeiend gespeeld,. De grooves die Milk creeërt zijn verleidelijk zoals ze horen te zijn en ook vocaal weet Milk precies de goede snaar te raken. De productie en mastering zijn uitmuntend (Dynamic Range van 13; kom daar nog maar eens om tegenwoordig) en toch, toch is dit niet de wereldplaat geworden die het wel had moeten zijn. En dat is simpelweg omdat de ziel van Milk zelf hier de grootste afwezige is. En dat is toch wel een voorwaarde voor een waarlijk memorabele soul plaat. Ziel en zaligheid. Als debuut is ‘Treat Me Right’ echter veelbelovend genoeg  en het is te hopen dat Milk voor de opvolger uit de schaduwen van zijn invloeden weet te stappen opdat de wereld in hem weer een unieke stem rijker is. De potentie daartoe is in ieder geval in overvloed aanwezig; nu de executie nog.

 

 

Dynamic Range Value: DR13

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: