Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-01-21 07:00:00 • 5 min lezen

Jorn Lande & Trond Holter - Dracula (Swing Of Death)

Jorn Lande & Trond Holter – Dracula (Swing Of Death)

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7/10

 

 

Ontsnapt uit de burcht

Af en aan hebben ze er iets van vier jaar aan gewerkt, rockstrot Jorn Lande en Wig Wam gitarist Trond Holter. Maar in het jaar onzes Heren 2015 mag hun rockopera ‘Dracula (Swing Of Death)’ dan toch eindelijk de Transsylvanische veste verlaten waarin hij lag verschanst om zijn tanden in de nek van de wereld te zetten. Natuurlijk behoeft de legende Dracula (a.k.a. Vlad De Spietser) geen enkele introductie dus beperk ik me voor deze review maar tot de muziek. En die is eigenlijk precies zoals we die van Jorn Lande gewend zijn. Krachtige powermetal die sterk leentjebuur speelt bij de grootheden uit de historie van de classic hard rock. Een feest van herkenning dus.

 

Feest van herkenning

En herkenning kan best lekker zijn. ‘Walking On Water’, ‘Queen Of The Dead’ en ‘River Of Tears’ zijn bijvoorbeeld van die heerlijke, melodieuze beukerds die meteen de pink en de wijsvinger naar voren doen staan; het kopje woest meedeinend. Op het titelnummer is het alsof de mannen aan het jammen zijn geslagen met de Diablo Swing Orchestra en ABBA en wanen we ons zo in de roaring thirties, inclusief Lande die een perfecte imitatie van een crooner ten gehore brengt in de coupletten. Sowieso is het leuk om te horen hoe Lande en Holter hier en daar spelen met genres als Ierse folk, vaudeville en jaren ’30 ragtime ook al speelt het verhaal van Dracula zich noch in Ierland noch in de jaren ’30 af.  Kniesoor die daar op let natuurlijk.

 

Savatage

Met dit ‘Dracula’ wordt ook een gat gevuld dat door Savatage werd achtergelaten. Theatrale metal. Wat jammer is, is dat het hoge niveau van het begin van de plaat niet over de gehele linie wordt vastgehouden. Met name tegen het einde begin je als luisteraar het gevoel te krijgen dat bepaalde riffs al eens voorbijkwamen en dat kan, na vier jaar werken, niet de bedoeling van Lande en Holter zijn geweest. Het toevoegen van een wat poppy klinkende zangeres doet ook wat afbreuk aan het metal-karakter van dit album waardoor, bijvoorbeeld, een nummer als ‘Under The Gun’ net iets aan bite inlevert. Het zijn kanttekeningen bij een voor de rest sterk album dat ongetwijfeld menig powermetalliefhebber allengs zal bekoren.

 

Voor nieuws onder de zon moet je hier niet zijn, maar voor blije metalen met het hart op de juiste plaats is het goed toeven hier bij Dracula en zijn liefje.

 

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: