Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-10-18 07:00:00 • 11 min lezen

Korey Dane - Youngblood

Korey Dane - Youngblood

Label: Innovative Leisure

Eindoordeel: 8/10

 

 

Mengelmoes

Singer-songwriter is wellicht één van de grootste vergaarbakken als het gaat om de stijl van een artiest te duiden. Eigenlijk iedereen die een gitaar op heeft gepakt en over zijn liedjes heen zingt zonder dat te doen met een band mag zich beroepen op de titel en recensenten maken er eveneens graag gebruik van. Dat er onder die mantel eigenlijk van alles kan gebeuren is dan weer een ander verhaal. Eigenlijk zoals dat ook gaat met het beschrijven van een artiest zelf. De Amerikaan Korey Dane is daarop geen uitzondering. Er stroomt Indiaans, Chinees en Amerikaans bloed door zijn aderen, hij woont in Californië, maar zijn muziek is duidelijk beïnvloedt door het Nashville van de jaren ’50. Zijn label vergelijkt hem graag met artiesten als Ryan Adams, Wilco en Jeff Buckley, maar in sfeer ligt Dane veel dichter tegen een Rufus Wainwright, een Norah Jones en een Ron Sexsmith aan. Dit is nergens loud and proud maar juist heel erg intiem en klein gehouden. Zelfs als het tempo wat omhoog gaat in een song als ‘Louisana Sundance’ hoor je dat de relatieve vrolijkheid ingehouden en warm is.

 

Ingetogen

‘Youngblood’ is dan ook een plaat met het hart op de juiste plaats. Er wordt uitstekend op gemusiceerd maar dit staat altijd in dienst van het liedje zelf. In die zin staat hier dan ook een echte band te spelen en niet een stel sessiemuzikanten die voor de gelegenheid door de componist van heinde en verre zijn opgetrommeld. De spanning in de songs wordt uitstekend vastgehouden waardoor een soort van prettig niemandsland ontstaat waarin de luisteraar zich volkomen alleen waant met de muziek zelf. Alsof je samen met Dane aan het kampvuur zit, middenin in de bergen onder een stralende, volle sterrenhemel. Dane houdt het tempo dan ook over de gehele linie laag zodat zijn melancholische stemgeluid een goed bed weet te vinden om in te landen. Luister maar eens naar songs als ‘Blue Limping Phoenix’ en ‘Little Dream’ en je weet precies wat ik bedoel. En alhoewel in de songs ‘Heaven Won’t Let Me In’ en 'I'm Your Man' voorzichtig wat wordt gerockt (en we wat fragiele onzekerheid horen in Dane’s stem) is de man hoorbaar meer in zijn element als hij ingetogen tot de luisteraar mag spreken.

 

Aanschaf

De wereld om ons heen is hectisch en daarom is het extra fijn dat Dane van zijn luisteraar vraagt om even stil te zitten en te luisteren. Hem betovert met sfeervolle klankportretten en de tijd even laat smelten tot onbeduidendheid. Opener (en tevens single) ‘Jules Verne’ zet wat dat aangaat de luisteraar op het verkeerde been en rechtvaardigt als enige song hier de vergelijking met een Ryan Adams. Maar wie de tijd neemt om door te luisteren hoort een artiest die weliswaar nergens nieuwe paden betreedt, maar die wel zijn weg bewandelt met een grote dosis authenticiteit en integriteit. Ook daarom is deze derde CD van Youngblood een welkome aanvulling op zijn discografie als ook een plaat die in de platenkast van een ieder die iets met americana (of zelfs met slow-jazz) heeft niet mag ontbreken. Dit is weliswaar het album van een singer-songwriter, maar elke recensent die dit werk onder die noemer weg zet doet zowel Dane als z’n potentiële luisteraar groot onrecht aan. Dit is muziek, first and foremost. Al het andere is slechts een label.

 

 

Dynamic Range Value: DR8

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: