Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-14 07:00:00 • 6 min lezen

Krakow - Amaran

Krakow – Amaran

Label: Dark Essence Records

Eindoordeel: 7/10

 

 

Geen lolletje

Het kan geen lolletje zijn om te leven in Noorwegen. Niet als je moet afgaan op de klanken van dit 5e album van de Bergense band Krakow in ieder geval. Dreigende, dreunende geluiden die putten uit de black metal, industrial en hier en daar ook wat uit de meest loodzware vorm van stoner. Geen ideale ingrediënten voor een picknick met de optimisten. Met een track als ‘Genesis’ waan je je als luisteraar namelijk meteen op de eerste rang voor de apocalyps, maar ook het meer berustende ‘Vitriol’ biedt geen enkele soelaas op een betere wereld. Pure verlatenheid eerder. De rook trekt op van de puinhopen en je begint ernstig te vermoeden dat jij wel eens als enige het einde van de wereld zou hebben overleefd. Maar misschien is dat ook wel het gevoel dat je hebt als je leeft in een stad als Bergen, wie zal het zeggen? Een track zo traag dat het de tempo’s van Black Sabbath laat klinken als happy house bij vergelijking.

 

Mordor

Alsof de band al niet genoeg statement had achtergelaten met de eerste vier tracks gaat men op ‘Pendulum’ gewoon verder alsof er niets aan de hand was. De perfecte soundtrack voor een trektocht door Mordor op een snikhete winterdag als je net aan een kudde Nazguls bent ontsnapt. Op het ruim negen minuten durende ‘Of Earth’ voel je gewoon letterlijk hoe zwaar het voor Frodo moet zijn geweest om die verdomde ring die berg op te dragen. Elk stap gezet met een ton lood in je benen. En, ja, dat mag je dan ook van je afgillen, die frustratie. Dat is niet meer dan logisch en zelfs wel heel erg gezond. Een hypnotiserende derrie van a-tonale geluiden, echo’s, krijsen en het bezwerende gebeuk van een pauk die als een slavendrijver de boel op akelig traag tempo “voortjaagt’. Het slotnummer ‘Ten Silent Circles’ is daarbij opvallend goedgeluimd en drijft op een licht melancholische gitaarlick die gelukkig al snel vergezeld wordt van spookachtige synths waardoor het geheel wel iets weg krijgt van Boards Of Canada.

 

Depressieve schoonheid

Of de bandleden nog in leven zijn nadat ze de finale mix van hun album hadden geluisterd is me niet bekend. Hopelijk wel want ze hebben met dit album een consistent en, in zijn soort, sterk album afgeleverd dat qua sfeer niet aflaat. Veel afnemers voor dit type (experimentele) metal zullen er wellicht niet zijn, maar als je wél van depressieve muziek houdt met een dierlijk grommende ondertoon dan kun je je met dit ‘Amaran’ beslist geen buil vallen. Fans van Cult Of Luna en Agalloch doen er in ieder geval verstandig aan er bij hun volgende pelgrimstocht naar de platenboer eens naar te informeren.

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: