Zoek...
Norman Fucking Rockwell! zesde album voor Lana Del Rey

Norman Fucking Rockwell! zesde album voor Lana Del Rey

Label : Polydor

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2019-09-07 07:00:00 • 3 min lezen

Pop
8,5

Lana Del Rey - Norman Fucking Rockwell!

Lana Del Rey is niet meer weg te denken uit de hedendaagse popmuziek. Met haar ongrijpbare, weemoedige liedjes heeft de Amerikaanse inmiddels een indrukwekkende carrière opgebouwd. Haar nieuwste album Norman Fucking Rockwell zag deze week het daglicht en wederom neemt Miss Del Rey ons mee op haar melancholieke muzikale reis.

The American Dream
Even terug in de historie en naar de albumtitel. Norman Rockwell was een beroemd Amerikaans illustrator en kunstschilder en tekende een kleine veertig jaar de voorpagina’s van The Saturday Evening Post. Kenmerkend was de wijze waarop hij zijn blik op “het gewone Amerika” wist te vertalen in die tekeningen. Op haar vorige album Lust For Life werd al duidelijk en ze niet meer veel op heeft met het begrip The American Dream onder het regime Trump en tijdens een jamsessie vorig jaar schoot haar ineens te binnen dat het eigenlijk juist die illustraties zijn die de huidige Amerikaanse droom vertegenwoordigen. Ze riep iets zoals “This is where we are – This is Norman Fucking Rockwell!”.

Weemoedig
Voor dit inmiddels zesde album riep ze de hulp in van producer Jack Antonoff (bekend van o.a. Lorde en Taylor Swift) en hij zorgde voor het overgrote deel van het productiewerk. Ze trapt af met de titelsong en haar typerende stemgeluid heeft onmiddellijk die bezwerende uitwerking. De muzikale ondersteuning wordt gevormd door piano en troefkaart nummer één wordt door Antonoff en Lana uitgespeeld. Vervolgens is daar de al eerder uitgekomen single Mariners Apartment Complex’ waarbij de akoestische gitaar en strijkers voor de melancholische sound zorgen. Vervolgens is er met het bijna tien minuten durende ‘Venice Bitch’ (mooie woordspeling op Venice Beach) een nummer dat écht meer diepgang heeft dan ogenschijnlijk op het eerste gezicht en altijd weet Lana dat weemoedige karakter vast te houden.

 

 

Vintage en nostalgie
Zoals gebruikelijk gebruikt ze hier en daar wat expliciet taalgebruik en dat is in het wat conservatieve Amerika altijd wel een dingetje. Niet alle nummers zijn nieuw maar haar coverversie van ‘Sublime’s ‘Doin’ Time is wel erg smaakvol met een wat Cariben vibe. Zo blijft het album boeiend ondanks dat we toch wel vertrouwd zijn met haar geluid. Nummers als ‘Cinnamon Girl’ en ‘Love Song’ zijn prima en bij ‘How To Dissapear’ krijgt het nummer een prachtig vintage geluid mee en klinkt Lana breekbaarder dan ooit. Bij het prachtige ‘California’ is het weer de combinatie van Lana’s stem en piano en later wordt het nummer verder uitgebouwd. Via het wat nostalgisch klinkende ‘Bartender’ en het wat dramatische ‘The Next Best American Record’ sluit Lana in stijl af; ‘Hope Is A Dangerous Thing For A Woman Like Me To Have – But I Have It’ is een prachtige pianoballad en een titel die weer heerlijk direct is.

Eindoordeel
Norman Fucking Rockwell is een nieuw muzikaal hoofdstuk dat Lana aan haar boek kan toevoegen. De productie van Antanoff is hoorbaar maar het zijn vooral de kleine nuances. Verder is het simpel; de stem van Lana Del Rey met dat typerende timbre is uniek en betoverend. Het album staat wederom bol met mysterieus klinkende songs die voor de nodige magie zorgen. Veel luisterplezier.

 

Lana Del Rey Live:
21 februari 2020; Ziggo Dome, Amsterdam

 

Pop

Deel via social media: