Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-03-28 07:00:00 • 6 min lezen

Lody Kong - Dreams And Visions

Lody Kong – Dreams And Visions

Label: Mascot

Eindoordeel: 5/10

 

 

De zoons van

We hadden ‘m niet aan zien aan komen, maar twee zoons van Max Cavalera (Igor en Zyon) hebben besloten ook een gooi naar de metalkroon te doen met hun bandje Lody Kong. Het was op zich natuurlijk een kwestie van geduld, want in het huis van Max zullen ze ongetwijfeld niet al te veel klassieke muziek draaien dus beide jongemannen hebben de hardere variant van de zware metalen met de paplepel ingegoten gekregen. Dat zo’n opvoeding echter niet per se tot memorabele muziek hoeft te leiden bewijst dit ‘Dreams And Visions’ dat in de verste verte niet op Sepultura of Soulfly lijkt, maar dat zich eerder ontpopt tot een punky metalplaat met hier en daar wat invloeden uit de hardcore (Fugazi en Prong schieten zo te binnen). De productie is moddervet en alle instrumenten staan stevig in de mix, maar qua composities en zang is het toch wel een beetje armoe troef hier.

 

Veel geschreeuw

Want ‘Dreams And Visions’ bevat met name veel geschreeuw en weinig wol. Vrijwel alle songs tikken in eenzelfde tempo weg en van een memorabele hook is in de verste verte geen sprake. Dat kan papa Max hen toch niet zo geleerd hebben? Igor heeft ook maar één bepaalde stijl van brullen en die past hij consequent toe gedurende de gehele speelduur hier. De nummers starten en de nummers stoppen en wat daar tussenin gebeurt wil op de één of andere manier maar niet boeien of spannend zijn. Misschien was het nog wat geworden zonder de zang van Igor (die echt klinkt als een verwende kleuter die z’n zin niet heeft gekregen), maar tegelijkertijd is die zo (dominant) onderdeel van de muziek zelf dat het lastig is je die zonder zijn stem voor te stellen. ‘Some Pulp’ en ‘Venomous Kool-Aid’ zijn de enige twee tracks op het album waar nog wat interessante dingen gebeuren, maar die zijn beide afgelopen voordat de volledige potentie daarvan benut is. Daaromheen verzanden de songs allemaal weer in een brij van geluid, met hier en daar sterke riffs of ideeën, die als geheel maar niet willen beklijven.

 

Van appels

Dus, tja, soms valt de appel gewoon wel ver van de boom. Mocht er ooit een opvolger komen dan lijkt het verstandig om Igor vooral ver weg te houden bij de microfoon en een fatsoenlijke zanger in te huren. Die zou nog wel eens wonderen kunnen doen. Ook muzikaal mag het allemaal nog wel wat rijpen want als achter dit project niet “de zonen van Max” hadden gezeten dan vraag ik me af of een major deze band getekend zou hebben. ‘Dreams And Visions’ doet haar titel dus vooralsnog weinig eer aan en is daarmee één van de meer onopzienbarende releases binnen de metalwereld dit jaar. Misschien toch maar eens even bij papa Max in de keuken kijken, jongens. En goed opletten waar hij de mosterd vandaan haalt.

 

 

Eindoordeel: 5/10

Deel via social media: