Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-08 07:00:00 • 4 min lezen

Lord Huron - Strange Trails

Lord Huron – Strange Trails

Label: PIAS

Eindoordeel: 8/10

 

 

Verhalenboek

Ergens tussen Ryan Adams, Jayhawks, Jason Isbell en de meer gotische, Nashville geörienteerde alt.country acts treffen we ook de Amerikaanse band Lord Huron aan. Hun tweede album alweer, dit ‘Strange Trails’ en het dient als een soort van verhalenboek. Vandaar ook de subtitel ’14 Songs From The Unknown’. Wel, unknown is het allemaal niet echt, maar lekker daarentegen wel! Neem nou een track als ‘Into The Woods’. Het had zo van Bruce Springsteen afkomstig kunnen zijn, maar dan wel ontdaan van alle bombast. Een echte driving song die het heerlijk doet in een cabrio bij schitterend weer. Maar ook spookachtige tracks als ‘The World Ender’ en ‘Yawning Grave’ gaan er in als zoete koek. Ja, deze mannen weten wel hoe ze een liedje moeten bouwen.

 

Van een andere tijd

Lord Huron begon ooit als een soloproject van frontman Ben Schneider maar is inmiddels een volwaardige band geworden in traditionele opstelling: zang, bass, drums en gitaar. De groep debuteerde in 2012 met het album ‘Lonesome Dreams’ en eindigde daardoor in menig jaarlijstje van critici. De verwachtingen moeten dus hoog zijn geweest aangaande deze opvolger en het is daarom eens te mooier om te zien hoe bijna achteloos de liedjes op dit ‘Strange Tails’ op je afgevuurd worden. In elkaar overlopend als om te onderstrepen dat er een onderliggende thematiek is, is het een echte reis geworden die je als luisteraar oppikt met het Ryan Adams-achtige ‘Love Like Ghosts’ om je vervolgens de rest van de speelduur van het album compleet in haar grip te houden. Altijd melodieus, meestal mysterieus en vooral ontzettend catchy zonder clichématig of formalistisch te klinken. Retro ook. Dit is niet muziek van nu, maar van een meer onbezonnen tijd en van een meer naïeve plek. Een plek waar de wolven nog huilen onder het maanlicht maar waar het kampvuur je veilig houdt.

 

Terugkerend

Wat wel opvalt na een aantal malen luisteren is hoe de mannen vaak terugkeren naar eenzelfde type melodie. Arrangementen worden wel stevig gevarieerd (tot men zelfs de Beach Boys naar de kroon steekt in ‘Louisa’) maar dat ritme…ja, dat komt toch steeds wel terug. Ook in de Springsteen-achtige afsluiter ‘The Night We Met’ die eigenlijk een langzaam gespeelde muzikale kopie van de openingstrack is. Als ik al een tekortkoming van het album moet noemen dan is het dat wel, want hierdoor slaat op enig moment een gevoel van eenvormigheid toe. Voordat dit gevoel echter compleet de overhand kan nemen is de plaat al afgelopen en blijven we zitten met het voldane gevoel naar een album te hebben geluisterd dat recht uit het hart komt. Liefhebbers van de acts die ik hiervoor noemde moeten deze plaat absoluut eens gaan luisteren, maar ook mensen die gewoon houden van eerlijke muziek zullen aangenaam verrast zijn door de constant hoge kwaliteit die Lord Huron aflevert in dit schitterende audio-boek.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: