Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-11-08 07:00:00 • 10 min lezen

Magnus Karlsson’s Free Fall – Kingdom Of Rock

Magnus Karlsson’s Free Fall – Kingdom Of Rock

Label: Frontiers

Eindoordeel: 8/10

 

 

De gastenlijst

Magnus Karlsson is een multi-instrumentalist en componist die z’n sporen met name verdiend heeft als ondersteuner. De eerste twee Allen/Lande projecten werden door hem gepend en ook bij Primal Fear levert hij een niet misselijke bijdrage aan het geluid. Dit ‘Kingdom Of Rock’ is z’n tweede soloplaat en staat tot aan de rand toe gevuld met gastbijdragen van ondermeer Jorn Lande, Joe Lynn Turner en Tony Martin. En dat zijn er nog maar een paar, want de lijst is langer dan een gemiddelde toiletrol. Karlsson wijkt niet al te zeer af van de formule die we van hem verwachten. Het is stevige melodieuze rock die hier op de luisteraar afgevuurd wordt, met haar wortels stevig in de voedingsbodem van de jaren ’80. In die zin is dit weer een archetypische Frontiers release waarop uitstekend gemusiceerd wordt en het wiel in geen enkele instantie opnieuw uitgevonden wordt. ‘No Control’ is daarvan een formidabel voorbeeld met een hook die meteen in je systeem gaat zitten, voornamelijk omdat de song je aan zoveel andere songs doet denken, alhoewel je die vermoedelijk nog nooit gehoord had. Toch is het één groot feest van herkenning.

 

Anders?

‘When The Sky Falls’ had niet misstaan op Black Sabbath’s ‘TYR’ en is een prachtige workout voor de zo onderschatte zanger Tony Martin op wiens stembanden nog geen enkele sleet lijkt te zijn gekomen. Anthemisch tot op het bot en precies zoals goede melodische rock dient te klinken. Karlsson weet prima hoe hij z’n liedjes moet bouwen, dat is wel duidelijk, alhoewel het hier en daar ook wel wat aanvoelt als een formule. Het Frontiers-label weet wat haar afnemer wil en doet dan ook steeds weer haar stinkende best om dat te fabriceren. Songs als de ballad ‘The Right Moment’, ‘Never Look Away’ en ‘A Heart So Cold’ (alledrie weer duidelijk 80’s en alledrie weer catchy as fcuk) hadden dan ook op elke willekeurige release van het label kunnen staan zonder het stempel van Karlsson te hoeven dragen. Het gitaarspel van Karlsson zelf is daarbij net niet karakteristiek genoeg om dit album hoorbaar van hemzelf te maken terwijl zijn stem in de twee nummers die hij zingt ook amper te onderscheiden is van de kwaliteit van de vocale krachtpatsers waarmee hij samenwerkt. Op zich natuurlijk knap, maar toch… Het zegt iets.

 

Dezelfde plaat

Wat onder de streep overblijft is een uitstekende melodische rockplaat waarmee de fan zich geen enkele buil kan vallen. Je hebt dit weliswaar allemaal al eens eerder gehoord, maar dat wil je ook als je een CD als deze koopt. De kwaliteit is constant, het spel uitstekend, de melodieën van de hoogste orde en de productie moddervet. Je zult jezelf werkelijk waar geen seconde vervelen met het luisteren naar dit ‘Kingdom Of Rock’, alleen is de vraag of je nog vaak specifiek naar deze plaat terug zult refereren als het al zoveel gelijksoortige broeders en zusters kent binnen de Frontiers-stal. Want dat is en blijft de kritiek hier. Door steeds dezelfde spelers in te zetten in wisselende configuraties ontstaat steeds weer dezelfde plaat, maar dan onder een andere vlag. Soms iets steviger, soms iets softer, maar wel altijd duidelijk herkenbaar. Op z’n eigen merites beoordeeld verdient ‘Kingdom Of Rock’ echt wel een dikke voldoende, maar het gevaar van productiewerk ligt voortdurend op de loer. En eigenlijk wil je dat als muziekliefhebber niet. Dan wil je authenticiteit. En, voor alle plussen die Karlsson hier aan de man brengt (en dat zijn er vele!), blijft juist dat de grote afwezige hier.

 

 

Dynamic Range Value: DR7

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: