Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-04-18 07:00:00 • 11 min lezen

Max Meser - Change

Label : PIAS Eindoordeel : 7,5

 

Max Meser is de naam. Het debuutalbum Change van deze singer/songwriter met zowel de Nederlandse als de Spaanse nationaliteit is onlangs uitgekomen. Een “change” is het inderdaad; van de zonnige Spaanse Costa naar de Hollandse “kouwe” grond.

 

Inmiddels heeft Max Meser al de nodige media aandacht gekregen Max Meser groeit op in Barcelona. Al snel blijkt dat zijn toekomst in de muziek ligt en enkele jaren geleden besluit hij naar Nederland te verhuizen omdat hij van mening is dat Spanje niet echt een ideaal land is om een band op te richten. Nadat hij in 2012 wat wegwijs is gemaakt in de Nederlandse muziekwereld komt hij in 2014 in contact met Phil Tilli (ex-Moke) en Matthijs van Duivenbode (o.a. Douwe Bob). Deze heren herkennen het talent van deze muzikant en zorgen voor optredens tijdens de tour van Douwe Bob. Inmiddels heeft Meser besloten dat hij met een band verder wil in plaats van solo. Een Engelse vriend, Isaac Wadsworth, wordt de gitarist van zijn band en viertal wordt gecompleteerd door drumster Gini Cameron en bassist Mano Hollestelle. Daarmee is het plaatje compleet en heeft de “change” zich voltrokken. Inmiddels kennen we Meser al van optredens bij DWDD, Noorderslag en was hij live op de radio bij 3FM.   

 

Het album ademt qua sound herinneringen uit aan die roemruchte muziekperiode Opener ‘Change’ is meteen de titeltrack en de Sixties pop-sound die typerend is voor Max Meser is meteen herkenbaar. Een geluid dat ons mee terugneemt naar de muziek van The Beatles, The Byrds, The Kinks, The Stones en een jonge Bob Dylan. Strakke drums, duidelijk gitaarriffs en zodanig aan de knoppen draaien dat geheel klinkt alsof het geheel afgestoft en opgepoetst is. De al eerder uitgebrachte single ‘Weak For Love’ is lekker aanstekelijk door de strakke baslijn, de zangkoortjes en de eenvoudige en herkenbare gitaarakkoorden. Bij ‘My Lost Me’ neemt Meser wat gas terug. Het lekkere midtempo nummer wordt laid-back neergezet en vormt een prima etalage voor het stemgeluid van Meser. ‘Sing Along’ en ‘Through A Black Hole’ zijn lekkere uptempo gitaarpopnummers die qua compositie en geluid herinneringen oproepen aan die roemruchte muziekperiode. Bij ‘Rainy Land’ is er ineens die tweede stem die het geheel zeer aangenaam laat klinken.

 

Het geluid van de mondharmonica Na de verwarring bij het horen van de eerste noten van ‘Storm Wind’ (luister naar ‘Dynamite’ van Mud) ontpopt zich dit nummer tot een van de beste van het album en vertelt het persoonlijke verhaal van Meser van het vertrek van het zonnige Barcelona naar Mokum in Nederland. In zijn tijd aan de Spaanse Costa stond was Meser vermaard om zijn mondharmonicaspel. In zijn beginperiode als muzikant lag een genre als blues dan ook meer in zijn richting. Toch kiest hij voor dit ietwat nostalgische geluid maar ook nu komen zijn kunsten op de mondharmonica van pas. Op de mierzoete ballad ‘Richelle’ blaast hij al een deuntje op zijn Dylan’s en op de akoestische pianoballad en afsluiter ‘Long Way To Go’ hoor ik een mondharmonica die mij kippenvel bezorgt; het klinkt alsof ik Springsteen hoor.

 

Eindoordeel Het totale plaatje klopt. De muziek, het gitaarspel van Max, de sound zelfs het kapsel van Meser passen bij die roemruchte muzikale periode die wij ook wel als British Sixties-pop kennen, aangevuld met een vleugje folk en blues. Met maar liefst 14 tracks en een speeltijd van ruim 40 minuten worden we ruim bedeeld op Change. Een debuutalbum dat lekker weg luistert en dat we als geslaagd kunnen beschouwen en dat meteen verwachtingen oproept voor een vervolg. Overigens is Meser op veel komende festivals te beluisteren. Veel luisterplezier!

 

21 april : Poppodium 013, Tilburg (supporting Douwe Bob) 22 april : Oosterpoort, Groningen (supporting Douwe Bob) 23 april : Altstadt, Eindhoven 12 mei : Ekko, Utrecht 26 mei : Rotown, Rotterdam 2 juni : Japies Hof, Amsterdam

Deel via social media: