Zoek...
Debuutalbum Songs Of Love & Death van nieuw project Me And That Man

Debuutalbum Songs Of Love & Death van nieuw project Me And That Man

Label : Cooking Vinyl

ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-04-02 07:00:00 • 3 min lezen

Blues / Rock
7

Me And that Man - Songs Of Love & Death

Het is natuurlijk altijd de vraag of een “side-project” goed uitpakt want het is niet altijd makkelijk om uit je comfortzone te stappen.

Me And That Man is het nieuwe project van Nergal, frontman van de Poolse deathmetalband Behemoth, en het debuutalbum heeft de titel Songs Of Love And Death meegekregen.

Samenwerking tussen de frontman van Behemot en gitarist John Porter
Nergal, zijn echte naam is Adam Darski, is vooral bekend vanwege de snoeiharde deathmetal die hij met zijn Poolse band Behemoth produceert. Samen met de Britste gitarist John Porter is er nu een samenwerking ontstaan die de naam Me And That Man heeft gekregen. De muziek die het tweetal maakt is een bijzondere combinatie van Rock, Blues en Folk. Wat wel hetzelfde is gebleven is de sinistere, donkere deken die over het album ligt en songtitels als ‘My Church Is Black’, ‘Voodoo Queen’ en ‘Better The Devil I Know’ laten niet veel aan de verbeelding over. Darski zegt hier zelf over: “This Is How I Deal With My Emotions And My Dark Feelings And Shadows # This Is Not Happy  Music, But It’s Liberating”.

Rock, blues en folk
Het is dus duidelijk dat we hier niet met het meest vrolijk plaatje van het jaar te maken hebben. Vanaf de eerste zin “My Church Is Black, My Christ Is Cold” zijn de bedoelingen van Darski en Porter glashelder. Na de opener is daar het onheilspellende ‘Nightrider’ dat door de mondharmonica toch nét een iets ander karakter krijgt. Met de onvervalste bluesrocker ‘On The Road’ kent dit album een sterke en gevarieerde opener. Overigens is de rockmuziek stevig vertegenwoordigt op dit Song Of Love And Death. Met zijn groezelige stem klinkt ‘Better The Devil I Know’ rauwer dan rauw en promoveert hij ‘Shaman Blues’ tot een woeste blues ballad waarbij Porter met zijn gitaarspel een speciale vermelding verdient.

Duister, sinister maar vooral donker 
Al luisterend is het dan ook niet vreemd om aan de donkere platen van weleer terug te denken van Tom Waits, Nick Cave en ook Mark Lanegan. Tussen al dat duistere zijn er ook nog absolute lichtpuntjes. ‘Voodoo Queen’ is met het speciale gitaarsound een absoluut hoogtepunt dat doet denken aan het geluid van The Animals op ‘The House Of The Rising Sun’. Ook het op eenvoudig akkoorden voortgestuwde ‘Get Outta This Place’ is een heerlijke rocker geworden die klinkt alsof het recht uit de zuidelijke moerassen van de VS komt aandrijven. Afsluiten doet de band met het wat rustigere ‘Ain’t Much Loving’ maar ook hier zorgt de korrelige stem van Darski en de backing vocals er wel voor dat ook nu de zon niet doorbreekt.

Eindoordeel
Na het luisteren van dit album kunnen we niet anders concluderen dat dan dit project geslaagd is. De combinatie van het stemgeluid van Darski, het gitaarspel van Porter en de sfeer die beide heren weten te creëren op Songs Of Love & Death is niet uniek maar wel verrassend. Het wachten is dus of de heren het de moeite waard vinden om hier een vervolg aan te geven. Of niet. Veel luisterplezier.

Blues / Rock

Deel via social media: