Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-05-04 07:00:00 • 9 min lezen

Melt Yourself Down – Last Evenings On Earth

Melt Yourself Down – Last Evenings On Earth

Label: The Leaf Label

Eindoordeel: 9/10

 

 

Duizelingwekkend

“Oef!”. Dat is de eerste gedacht die in me op kwam na het luisteren van het tweede album van de Britse formatie Melt Yourself Down. De laatste keer dat ik die gedachte had was na het luisteren van de laatste CD van Flying Lotus, ‘You’re Dead!’. Een plaat die zo ver ging in haar mixen van stijlen boven een grondlaag van jazz dat het soms ronduit duizelingwekkend was. Duizelingwekkend is ook zondermeer ‘Last Evenings On Earth’ dat eenzelfde soort van experimenteerdrift kent als het laatste werk van Flying Lotus, al putten de Britten, in tegenstelling tot de Amerikaan, naast freejazz uit ondermeer dance, dub, reggae en world music. De kiemen tot zoiets waren op het eerste album al rijkelijk gezaaid, maar op ‘Last Evenings On Earth’ gaan werkelijk waar alle trossen los. Dit is een album dat meningen zal doen polariseren, maar over één ding kan niemand het oneens zijn: deze plaat is uniek in z’n soort.

 

Pratende hoofden

De toon wordt meteen gezet met opener (en tevens single) ‘Dot To Dot’ waarin zanger Kushal Gaya blijkt te zijn overgeschakeld op de Engelse taal waar hij op het debuut ook nog wel eens in het Creools wilde zingen (hetgeen hij op dit album overigens ook nog wel doet). Het is een drukke, dansbare track met invloeden uit de jungle, raggaeton en de techno maar tegelijkertijd met een sterke Talking Heads vibe. Diezelfde band hoor je eigenlijk nog meer prominent terug in ‘Listen Out’ dat zelfs niet zou hebben misstaan op ‘Remain In Light’. ‘The God Of You’ doet daarentegen weer denken aan iets uit de koker van Andy Partridge (XTC), niet in de laatste plaats vanwege het drumgeluid en de stemklank van Gaya. Het is een sterke, pulserende en hypnotiserende track waarin de saxofoon maniakaal huishoudt en de ritmiek complex maar toch zeer solide is. Het geluid van The Specials wordt daarna gemengd met een fikse dosis deep house in ‘Jump The Fire’ wat (samen met het ronduit briljant-krankzinnige ‘Big Children (Gran Zanfan)’) één van de meest spannende tracks is hier.

 

Niet voor iedereen

Onder de streep is ‘Last Evenings On Earth’ bepaald niet een plaat voor iedereen. Veel mensen zullen verzuipen in de diversiteit en de volledig eigen sound die de mannen hier neerzetten, terwijl anderen (zoals ondergetekende) aangenaam verrast zullen zijn door hoe fris en origineel dit allemaal klinkt. Dat, in combinatie met de hoorbare gedrevenheid van de band, maakt dat dit album absoluut in de categorie “vernieuwend” geplaatst mag worden en een ieder die niet van “hapklarebrokkenmuziek” houdt mag deze plaat dan ook niet missen. Daarnaast biedt het album voldoende aanknopingspunten met de traditionele dub of world dance dat ook liefhebbers van die stijlen veel van hun gading zullen vinden hier. Maar bovenal is dit een album voor mensen die zich in hun muziek graag laten leiden door avontuur. Voor hen is ‘Last Evenings On Earth’ misschien wel de openbaring van het jaar. Neus dichtknijpen dus, ogen dicht, en spring lekker met Melt Yourself Down in het zalige diepe.

 

 

Eindoordeel: 9/10

Deel via social media: