Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2014-03-29 07:00:00 • 5 min lezen

Mensenkinderen - Het Lied Van Schijn En Wezen

Mensenkinderen – Het Lied Van Schijn En Wezen Label: NSM Eindoordeel: 7,5

Het alter ego van Bas van Nienes kreeg al gestalte met het album “Het Land Dat Ooit Vol Eerbied Zong”. Nu is er een vervolg van Mensenkinderen “Het Lied Van Schijn En Wezen”. Het schuurtje is ingeruild voor een harmoniegebouw met vele gast bijdragen van o.a. Mischa Porte (Wooden Saints) en Marien Okkerse ( Michael Prins). Inmiddels zijn ze wereld beroemd bij onze zuiderburen door de radiohit Plastic Bijbel.

Het Nederlandstalig album met liedjes over verlangen en uit de lucht gegrepen zin en onzin doet vanaf het begin denken (“Hierheen“) aan de solo albums van Hennie Vrienten. De verhalen verteller Bas ondersteund de liedjes met een fanfare orkest. De popliedjes zijn luchtig van aard en zelfs de Annie M G Smidt teksten komen voorbij gemarcheerd.

Op de hoes is de brassband te zien en wellicht alle instrumenten die Mensenkinderen heeft gebruikt. Van trombones, violen, orgels en trompetten, naast de instrumenten van een reguliere popband bezetting. De nummers zijn geen kinderliedjes maar meer een combinatie van de luchtige liedjes van Nielson (“Alles Nog Op Video” en het akoestische “Oude Man”) en de iets diepgaandere teksten van Blof (“De Dag Van Morgen” en “Het Lied Van Schijn En Wezen”). De singer- songwriter liedjes krijgen met de brasband een kruiseing van intimiteit en kolderiek. Al kennen de liedjes een serieuze inslag. Mensenkinderen zal je niet snel op een festival vinden a la Pinkpop maar meer op het Oerol zal de band hun aanhang vinden.

Deel via social media: