Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-07-17 07:00:00 • 7 min lezen

mewithYou - Pale Horses

mewithYou – Pale Horses

Label: Big Scary Monsters

Eindoordeel: 8/10

 

 

Consolidatie en verbetering

De Amerikaanse post-hardcore groep mewithYou consolideert op haar zesde album de ontwikkelingen die op haar vorige albums werden uitgediept. De Ian Curtis-achtige zang en tekstuele thematiek van Aaron Weiss, de Oceansize-achtige progsferen, het ISIS-achtige gitaarwerk en de indie punkrock achtige agressie die op ‘Pale Horses’ echter veelal als dreiging op de achtergrond fungeert in plaats van als klap recht in het gezicht. In die zin heeft mewithYou hier uitstekend door wat haar kracht en wat haar zwakte is en dus speelt ze de kaart van dat eerste ten volle uit. Tekstueel is het weer een reis door de psyche van Weiss die de helft van de tijd bijna fluisterend door een megafoon zijn lyrics op de luisteraar afvuurt terwijl hij in de andere helft emotioneel zijn lijden van zich afbrult.

 

Lekker navelstaren

Er is geen ontkomen aan dat de composities hier erg knap in elkaar zitten. Wat echter hier (net als bij veel van de band’s soortgenoten) met name parten speelt is dat de band vaak in een soort van muzikaal navelstaren terecht komt dat voor de muso’s onder ons wellicht erg interessant is, maar dat niet per se memorabele songs oplevert. Een track als ‘Mexicanwar Streets’ gaat zo bijvoorbeeld door een aantal secties heen zonder dat het echt tot een bevredigend einde leidt waardoor de song dan ook uiteindelijk zo open eindigt als ze was gestart. Ook bij ‘Red Cow’ verwacht je na het dreigende einde min of meer dat er nog iets komen gaat, maar de song gaat vrij roemloos over in ‘Dorothy’ dat muzikaal weer een heel ander beest is, behalve dan dat ook hier het gevoel ontstaat dat het een halve song is. Een idee eerder. Knapper is ‘Big Hen’ waarin wel alles prachtig samenkomt en waarin het de band lukt om én creatief én coherent te zijn. Schitterend is ook ‘Lilac Queen’ waarin de band een magistrale opbouw neerzet vergezeld van een ijzersterke chorus. Hier is mewithYou op z’n allerbest en dit niveau weet ze gelukkig vast te houden op de rest van het album tot aan de ontroerende, bijna Ryan Adams-achtige ‘Chappelcrosstowns’ dat deze markante plaat afsluit.

 

Full Circle

Moeizaam op gang komend merk je wel dat wanneer je als luisteraar eenmaal in de flow zit die de band hier neerzet je bijna niet kunt stoppen met luisteren. Er gaat iets hypnotiserends uit van de muziek hier en al zijn niet alle songs als liedjes even sterk, het lijkt erop dat mewithYou eerder met sferen werkt dan met thema’s die kop en staart hebben. Zit die wetenschap eenmaal in je systeem dan is er erg veel te genieten op dit zesde werk van de heren dat zich van zijn soortgenoten onderscheidt door echt onder je huid te kruipen. Knappe consolidatie dus van de mannen die op hun zesde eindelijk hun volledige visie lijken te hebben gerealiseerd. Waar het vanaf hier naar toe is anybody’s guess, maar wat duidelijk is, is dat Weiss en de zijnen met dit album definitief een hoofstuk in hun geschiedenis afsluiten.

 

Mooi om dat op deze stijlvolle manier te doen.

 

 

Dynamic Range Value: DR7

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: