Zoek...
Nieuw album Let Me Fly van Mike + The Mechanics

Nieuw album Let Me Fly van Mike + The Mechanics

Label: BMG

ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-04-24 07:00:00 • 3 min lezen

Pop / Rock
8

Mike + The Mechanics - Let Me Fly

Het begon in 1985 als een “side-project” van Mike Rutherford, de beroemde gitarist en één van de oprichters van één van de meest invloedrijke popbands aller tijden, Genesis. Hij gaf de band de naam Mike + The Mechanics mee en de band kende de afgelopen jaren diverse samenstellingen. Vooral de zangers waren altijd bepalend en Paul Carrack en Paul Young waren de meest aansprekende namen.

Label : BMG


De afgelopen jaren werden er een 7-tal albums geproduceerd en hits als ‘Silent Running’(1985), ‘The Living Years’ (1988) en ‘Word Of Mouth’ (1991) staan nog steeds in diverse jaarlijsten. In 2010, net voordat The Road uitkwam vernieuwde Rutherford de band opnieuw en maakten we kennis met twee nieuwe zangers; Andrew Roachford en Tim Howar. Sinds 2011 treden Mike + The Mechanics weer regelmatig op in de nieuwe, vaste formatie maar toch duurde het zes jaar voordat Let Me Fly het daglicht zag.

Natuurlijk worden er paralellen getrokken met hits uit vervlogen tijden
Let Me Fly is een krachtig popalbum dat mede een speciale dimensie krijgt omdat er twee zangers een prominente rol hebben. Roachford en Howar hebben beide hun eigen klankkleur en dat maakt het geheel toch wel bijzonder. Op opener en titelsong ‘Let Me Fly’ laat Roachford meteen horen over wat een geweldige stem hij eigenlijk beschikt. Het nummer wordt gaandeweg uitgevouwen tot een krachtig nummer waarbij ook een koor te horen is en waarmee natuurlijk de vergelijking wordt getrokken met de klassieker “The Living Years’. Waarschijnlijk één van de mooiste nummers is ‘Wonder’, toevallig of niet ook met Roachford als zanger, met als basis een pianomelodie à la Bruce Hornsby als basis en een nummer dat doet denken aan ‘The End Of Innocence’ van Don Henley. Vervolgens horen we Roachford ook nog op een aantal andere tracks zoals het midtempo ‘Don’t Know What Came Over Me’ en het gevoelige ‘Save The World’. 

Een extra dimensie; twee “leadvocals”
De beide heren Roachford en Howar staan dus op de voorgrond en dat is heel het album merkbaar en is mede bepalend voor het karakter van dit nieuwste album. Rutherford zet de muziek in dienst van de vocalen, iets wat hij bij Mike + The Mechanics al vaker deed overigens. Howar beschikt over een iets ander stemgeluid, wat rauwer, dat zich iets meer leent voor het rockgenre. ‘Are You Ready’ is lekker krachtig en uptempo met ook weer wat “bridges” zoals we die ook wel herkennen van Genesis. ‘High Life’ is wat rustiger terwijl bij ‘The Letter’ alle registers weer opengetrokken worden. Op sommige momenten heb je de neiging om “Can You Hear Me” spontaan te gaan zingen want het nummer heeft wel overeenkomsten met de wereldhit ‘Silent Running’.

Eindoordeel
De grote winst van Let Me Fly is dat het album met en voor de band is geschreven in plaats van een album opgenomen door sessiemuzikanten. Roachford en Howar hebben ook een rol in dit creatieve proces en dat hoor je. Verder, maar dat is persoonlijk, heb ik een voorkeur voor de nummers waarop Roachford als zanger te horen is omdat hij met zijn stem nummers naar een hoger niveau tilt. Blijft natuurlijk die ene prangende vraag omtrent een Genesis-reünie…… Rutherford hierover: I’ve Always Had A Very Sensible Approach To These Things. I’ve Always Said ‘Never Say Never’, Because Who Knows? We’re All Alive and Great Friends. There Are No Plans, But I Can’t See Why Nog. Let’s Wait And See.” Kortom, eerst genieten van dit nieuwe album, het concert in De Melkweg en dan misschien, ooit, een Genesis-reünie. Veel luisterplezier.

 

Mike + The Mechanics live:
14 september; Melkweg, Amsterdam

Pop / Rock

Deel via social media: