Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-25 07:00:00 • 8 min lezen

Milky Wimpshake

Milky Wimpshake – ‘Encore, Un Effort!’

Label: Fortuna  POP

Eindoordeel: 6/10

 

 

Poging

“En weer een poging” luidt, vrij vertaalt, de titel van het nieuwe album van het Britse Milky Wimpshake. Ruim twintig jaar zitten ze in het vak en in die tijd zijn ze langzaamaan geëvolueerd van een punkgeluid naar wat meer indie klinkende rock en pop. Dit album zet die evolutie gewoon door in de vorm van dertien korte liedjes die vrolijk en onbezorgd op je afkomen. Niet al te goed gezongen en evenmin al te goed gespeeld haalt de band haar charme meer uit de olijkheid van haar teksten en de luchtigheid van haar spel dan uit iets anders. En daar is natuurlijk alles voor te zeggen.

 

Vinden

Maar wat vinden we hier nu van? Wel, als je zoekt naar een onvergetelijke muzikale ervaring kun je dit album met een gerust hart in de schappen laten liggen. Alle goede bedoelingen ten spijt klinkt dit album namelijk meer als een garagedemo van het bandje van je neefje dan als een “volwassen” product. Men krijgt ook tijdens het luisteren het gevoel dat dit album geheel op de teksten drijft en dat de muziek een soort van bijkomstigheid is. Memorabele hooks zijn in geen velden of wegen te bekennen en op z’n gunstigst beoordeeld klinkt de band als een soort van underground-versie van The Housemartins (een band die, an sich, ook een beetje een novelty act was). Het is allemaal best aardig om een keertje te luisteren en er schuilt een zekere charme in het ongepolijste maar…..nu ja, dat dus.

 

Tranentrekkend

Geen aanrader dus, deze verder niet onsympathieke poging van de Britten.  Het beperkte stemgeluid van frontman Pete Dale heb je na een nummer of tien wel gehoord en veel van de drumpartijen zijn volslagen identiek gespeeld. Een nummer als ‘Parachute Drop’ is zelfs tranentrekkend slecht al zijn die tranen dan wel van het lachen en niet van frustratie. Dat is dan wel weer de geest van dit werk en ook de reden dat ik ‘m aan de goede kant van de streep plaats qua beoordeling. Had de band zichzelf serieus genomen dan waren we rond het eindcijfer 3 uitgekomen, maar het feit dat het gezelschap nog het hardst om zichzelf moet lachen ontlokt een dubbele score. Want wij lachen een halfuur lang mee. En da’s ook wat waard.

 

 

Eindoordeel: 6/10

Deel via social media: