Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-08-30 07:00:00 • 10 min lezen

Motörhead - Bad Magic

Motörhead – Bad Magic

Label: UDR

Eindoordeel: 7/10

 

 

Geen geheim

Het gaat niet zo heel erg goed met Lemmy. Dat is allang geen groot geheim meer. Nog in de afgelopen dagen heeft Motörhead twee concerten moeten afzeggen omdat de zanger onvoldoende lucht kreeg (vanwege de hoogteligging van de locaties) en op het Glastonbury Festival zong de man doodleuk de tekst van ‘The Ace Of Spades’ over ‘Overkill’ heen. Hij had het niet eens door. Hier is natuurlijk een leven van pure rock ‘n’roll aan vooraf gegaan en, net als bij Keith Richards, mag het sowieso een klein wonder heten dat Lemmy überhaupt nog boven de groene zoden leeft en, God verhoede het, nog steeds muziek uitbrengt. ‘Bad Magic’ is alweer het 22e wapenfeit van Motörhead en als je niet beter wist zou je zeggen dat het gewoon weer business as usual is. ‘Victory Or Death’ schreeuwt Lemmy in de microfoon alvorens de muziek er weer net zo genadeloos inknalt als 40 jaar geleden. Als de publieke perceptie is dat rockers met gratie oud dienen te worden heeft men in ieder geval Lemmy daarvan niet op de hoogte gesteld.

 

Ongewijzigde receptuur

Het team dat de Motörhead albums de afgelopen jaren maakte is nog steeds ongewijzigd. Camaron Webb produceert de zaak en Mikki Dee, Phil Campbell en Lemmy spelen nog steeds alsof hun leven er vanaf hangt. Ook muzikaal is er niets veranderd en is het weer een puur inferno van intensiteit dat je huiskamer in geblazen wordt. ‘Shoot Out All Your Lights’ trekt ongemeen fel van leer op een manier waar menig hedendaagse metalband nog een puntje aan kan zuigen. En dan hebben we er al drie bloedige vuistslagen in het gezicht op zitten in de vorm van ‘Victory Or Die’, ‘Thunder & Lightning’ en ‘Fire Storm Hotel’. Daarna kakt het echter een beetje in (qua impact, niet qua snelheid) en valt alleen de bijna death metal achtige “grunt” in het nummer ‘Evil Eye’ wat op. Net zoals de onverwachte afsluiting van de orkaan die ‘Teach Them How To Bleed’ is of de gastbijdrage van Queen gitarist Brian May in het nummer ‘The Devil’. Natuurlijk is geen Motörhead album compleet zonder een gevoelige ballad en die komt deze keer in de vorm van ‘Till The End’ waarin Lemmy terugkijkt naar het verleden en een treffend beeld schetst over hoe je nu eenmaal bent wie je bent. Tot aan het einde.

 

Weer het slagveld op

Na dit moment van inkeer en geestelijke bezinning komt de bulldozer echter weer op gang en bevinden we ons gewoontegetrouw weer midden in het slagveld met ‘Tell Me Who To Kill’ en ‘Choking On You Screams’ waarin Lemmy en de zijnen andermaal een hoopvolle boodschap van liefde en verbroedering aan de mensheid brengen. De vlam slaat echter pas weer goed in de pan bij ‘When The Sky Comes Looking For You’; een nummer dat zondermeer het predicaat ‘classic Motörhead’ mag dragen en dat qua niveau weer past bij hoe het album van start ging. De band sluit het album uiteindelijk af met een wat onverwachte cover van ‘Sympathy For The Devil’ die op zich niet heel erg schokkend afwijkt van het origineel, ware het niet dat het natuurlijk allemaal op z’n Motörheads is. Niet onaardig, maar ook niet echt nodig. Misschien wilde Lemmy een statement maken?

 

Er meer in horen

En zo komt ‘Bad Magic’ dan tot z’n conclusie. Als luisteraar heb je misschien de neiging om meer in dit album te horen dan de band erin heeft gestopt en het is ook niet gek om te denken dat dit album wel eens het laatste zou kunnen zijn dat de band ooit zal maken. Mocht dat het geval zijn, dan hebben Lemmy en de zijnen er in ieder geval voor gezorgd dat ze deze wereld verlaten op volle oorlogssterkte. Wereldschokkend is het nergens (en dat is het al dertig jaar niet meer), maar constant is het wel. En op die constantheid heeft Motörhead, net als AC/DC, inmiddels patent. Fans kunnen dit werk dus weer met een gerust hart aanschaffen en een ieder die altijd al een pleurishekel aan de band had zal ook in dit ‘Bad Magic’ geen enkele reden ontdekken om van gedachten te veranderen. Zelfs aan het einde van de rit doet Motörhead dus nog steeds waarvoor ze hier op de aardbol is gekomen. Fier zwaaiend met de vlag van ‘old school rock ‘n’ roll’ totdat Magere Hein zelf hen die uit de handen zal rukken.  

 

Lemmy zou met minder nooit genoegen nemen.

 

 

Dynamic Range Value: DR8

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: