Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-05-28 07:00:00 • 5 min lezen

Motörhead – Clean Your Clock

Motörhead – Clean Your Clock

Label: UDR

Eindoordeel 8/10

 

 

Zoon van Odin

‘Clean Your Clock’ is de eerste postume release van Motörhead nadat bandleider en geestelijke vader Lemmy eind 2015 voorgoed zijn bass noodgedwongen aan de wilgen had gehangen omdat Magere Hein het verdomde om nog langer te wachten. Het is een live-album, opgenomen luttele weken voor ’s mans vertrek naar de eeuwige jachtvelden. Toen de gigant nog op het podium in Duitsland stond al moest hij de klim naar boven met een wandelstok maken. Aan het zuurstof zat hij ook al veelvuldig en concerten noodgedwongen afzeggen was eveneens aan de orde van de dag, dus het zou je vergeven zijn om te denken dat deze registratie iets is waar je liever niet naar wilt luisteren. Omdat jij je Lemmy niet wil herinneren als een wankelende oude man, maar juist als de Jack ‘n’ Coke drinkende rockzoon van Odin. Gelukkig is dit album niet het treinwrak dat het in potentie had kunnen zijn en klinkt de band, zo kort voordat tragedie haar aan de mensheid zou ontfutselen, nog steeds als een goed geoliede machine en Lemmy nog als de 100% motherfucker (maar dan op leeftijd) die hij het grootste deel van zijn leven was.

 

Op een missie

Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat de band al zo waanzinnig veel live-albums op haar naam heeft staan (als we ook even de bonus-discs van de diverse deluxe edities meetellen) en dat ze nu niet bepaald bekend stond om grote en drastische variaties in haar setlists. Vandaar dat we hier weer ‘Bomber’, ‘No Class’, ‘Overkill’, ‘Metropolis’, ‘Ace Of Spades’ en al die andere klassiekers voorbij horen komen die de fans onderhand zelfs in coma nog zouden kunnen neuriën. Alleen ‘When The Sky Comes Looking For You’ en ‘Lost Woman Blues’ stammen van de twee meest recente studioalbums en zijn daarmee verse aanwinsten voor de verzamelaar. Ook ‘Rock It’ (van het indertijd onterecht alom verguisde ‘Another Perfect Day’-album) is een zeldzaamheid in het live-repertoire van de band en dus een bonus. Ondanks die wat schrale oogst kun je echter toch niet om het feit heen dat Motörhead live gewoon niet verveelt. Ook al ken je elk nummer tot in den treure en klinkt Lemmy wellicht hier en daar wat vermoeid (zoals in ‘Orgasmatron’), dan nog is het een genot om deze mannen op het podium aan het werk te horen. En dat ze zelfs in de benarde omstandigheid waarin ze zich bevond nog steeds zo vol passie en vuur klinkt is testament voor hoezeer Kilmister, Dee en Campbell hun missie om rock ‘n’ roll aan de mensheid te brengen serieus namen. Avond na avond, hoe moeilijk dat soms ook was.

 

Variaties

Ontroerend is het ook om te horen hoe Lemmy ‘Dr. Rock’ opdraagt aan de toen net overleden Phil Taylor, die als ‘Philthy Animal’ de drumkruk bezette in de oerbezetting van de band en die net de week daarvoor overleden was. Zo vlak voordat Lemmy zelf op zou stappen, al wist hij dat zelf waarschijnlijk toen nog niet. Of wilde hij nog niet aan de notie. In zijn allerlaatste interview wilde hij er niet al te zeer over uitweiden al sprak zijn uiterlijk toen al geruime tijd boekdelen. Wellicht had hij enkel de hoop dat als het zou gebeuren, het tenminste op het podium zou zijn. Helaas was hem dat niet gegund.

 

‘Clean Your Clock’ komt in een overdaad aan variaties. Naast de CD is het album ook op vinyl te krijgen en daarnaast verschijnen er Blu-ray en DVD versies waarop één en ander visueel is vastgelegd. Afgaande op het audiodeel zullen de beelden vast niet teleurstellen en bieden ze een kijkje in hoe één van de meest legendarische rock- en metalbands vaarde in haar laatste dagen. Als zodanig kan de echte fan dan ook niet om dit album heen en zal zelfs iemand die nog niet ingewijd is in het evangelie van Motörhead hier voldoende aanleiding vinden om eens dieper te duiken in de discografie van de groep. ‘Clean Your Clock’ is een waardig laatste hoofdstuk in de geschiedenis van de band en maakt de cirkel rond die ooit startte toen drie straatarme speedfreaks uit Groot Brittanië in 1975 besloten om “de luidste band van de wereld” te worden.

 

En luid bleven ze, 40 volle jaren lang. Tot aan het bittere einde.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: