Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-05-24 07:00:00 • 10 min lezen

Mumford And Sons - Ziggo Dome 23 mei 2016

Mumford And Sons doen al jaren Nederland aan en weer bleek de band in staat om de stijf uitverkochte Ziggo Dome geheel plat te spelen.

 

In het kader van hun Europese tournee stond de band maandag 23 mei in de Ziggo Dome waar ruim 17.000 fans en toeschouwers vol verwachting waren van datgene dat er ging komen. Billy Ryder Jones verzorgde het voorprogramma en was duidelijk onder de indruk van de omvang van de zaal. Maar daarna was het toch écht aan de hoofdact, Mumford And Sons en vanaf de eerste noten van ‘Snake Eyes’ werd de intensiteit van de avond duidelijk.

 

Na een spetterende opening weet frontman Marcus Mumford het publiek al snel voor zich te winnen. In vlot tempo komen nummers als ‘Little Lion Man’, ‘Wilder Mind’ en ‘Lovers Ot The Light’ neergezet. De band heeft een aantal gastmuzikanten om zich heen die het makkelijker maken om zelf te excelleren en ook de uitgekiende lichtshow helpt mee het publiek nog verder te enthousiasmeren. ‘Tomkins Square Park’ is de eerste ballad en rustpunt in de show die tot dat moment op orkaankracht voortraast. Mooi dat bassist Ted Dwayne de contrabas hanteert, Winston Marshall de banjo want folk viert zijn hoogtij.

 

De band heeft de afgelopen tijd nieuw materiaal in Zuid Afrika opgenomen en Baaba Maal vergezelt de band om wat nieuw materiaal ten gehore te brengen. De mix van de muziek van Mumford And Sons en de Afrikaanse invloeden past wonderwel en verhoogt de sfeer in de zaal verder. Tijdens ‘Ditmas’ zijn we Marcus even kwijt omdat hij besluit het publiek in te duiken en al zingend een rondje door de zaal heen te maken, tot groot genoegen van het publiek. Zich door de menigte heen wringend begroet hij de mensen op de tribunes en the band plays on….. Met het ongekende en wonderschone muzikale ‘Dust Bowl Dance’, voorzien van vuurwerk, komt er een einde aan de enerverende show.

 

Enkele minuten later zien we de band ineens achter in de zaal om ‘Cold Arms’ akoestisch neer te zetten. Na wederom een dankwoord volgt er nog encore ‘Wona’, ook weer een nieuw nummer waarbij Baaba Maal zijn inbreng heeft maar dan nog is de koek niet op. Er ontbreekt nog één nummer op deze magische avond. En natuurlijk is met ‘I Will Wait’ het laatste woord voor Marcus Mumford en band om die ene laatste spreekwoordelijke pan nog van het dak af te blazen. Een concert van Mumford And Sons, inmiddels een wereld act, is gepromoveerd tot een belevenis waarbij 17.000 fans oprecht onder de indruk waren van wat hun was overkomen. Het was een memorabele avond.

 

Deel via social media: