Zoek...
Vierde album van Noorse Needlepoint vol met Progrock/Jazz

Vierde album van Noorse Needlepoint vol met Progrock/Jazz

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-06-29 07:00:00 • 2 min lezen

Alternative / Jazz / Pop
7,5

Needlepoint - The Diary Of Robert Reverie

Het vierde album van Needlepoint, het project rondom de Zweedse gitarist Björn Klakegg, neemt ons mee naar een mengeling van Progrock, Fusion en Jazz.

Label : BJK Records

Tijdgeest uit de jaren ‘70
Natuurlijk horen wij ook de overeenkomsten en trekken parallellen met de muziek van bands als Caravan en Soft Machine maar ook een band als Pink Floyd. Het album brengt ons een combinatie van dromerige Jazzrock en psychedelische Progrock waarbij Jazz het verbindende element vormt. Kunt u ons nog volgen? Luister maar eens naar het gitaarspel op de vingervlugge opener ‘Robert Reverie’ terwijl een nummer als ‘On The Floor’ absoluut doet denken aan muziek van Pink Floyd. Het is ongelofelijk knap dat dit viertal de tijdsgeest uit de jaren ’70 op een eigentijdse wijze neer weet te zetten. Mooi is dat de muzikanten elkaar versterken waarbij deze recensent toch speciale aandacht vraagt voor het (Hammond)orgelspel van David Wallumrød. Die sound die zo typerend was in het begin van de jaren ’70.

Dromerig, fictief wereldje
Op The Diary of Robert Reverie creëert de band een fictief personage die we regelmatig tegenkomen en die zijn verhalen in de “ik”-vorm vertelt. Die personage heet uiteraard Robert Reverie en op dit conceptachtige album worden we meegenomen in zijn dromerige wereldje. Soms neemt de band ook de ruimte om de illusie levend te houden. Een nummer als ‘All Kinds Of Clouds’ kent een redelijk abrupt, open einde waardoor de band zich de ruimte geeft om live hier een eigen twist aan te geven. Eén van de hoogtepunten is waarschijnlijk het rustige en introverte ‘Will It Turn Silent’ waar de heren ook hun meerstemmigheid tonen.

Eindoordeel
Dit vierde album van deze Noorse formatie Needlepoint is waarschijnlijk het beste tot op heden. Het voelt enigszins als een conceptalbum en na een aantal luisterbeurten bekruipt mij steeds vaker een gevoel van nostalgie. Het is juist de samenhang van eigentijds elementen en muziek die je terugwerpt in de tijd van het vinyl dat het bijzonder maakt. De teksten die over de “ik”-persoon vertellen zijn erg toegankelijk; de muziek daarentegen zal niet iedereen even aanspreken. Verder fraai vormgegeven door o.a. Rune Klakegg. Al met al een bijzonder album. Veel luisterplezier.

Alternative / Jazz / Pop

Deel via social media: