Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-10-26 07:00:00 • 3 min lezen

Nick Waterhouse - Never Twice

Label : Innovative Leisure Eindoordeel : 8,5  

De Amerikaanse singer/songwriter en producer Nick Waterhouse bracht onlangs zijn derde album Never Twice uit; een aangename mix van old-school soul en R&B die klinkt als een LP uit het Vinyl-tijdperk maar toch echt hedendaags is.

 

Ooit met collega’s van Rocky Ricardo Records een single opgenomen De uit Californië afkomstige dertig jaar oude Waterhouse is een absolute liefhebber van soul, R&B en jazz zoals we die kennen uit het zuiden van de VS. Blazers, de piano, rhythm-gitaar en hier en daar dat rauwe randje waarmee ook de raakvlakken met de Americana-stijl boven komen drijven. En dat alles in een lome stijl maar soms ook weer swingend à la boogaloo. Waterhouse werkte voor zijn solocarrière met o.a. The Allah-Las en Ty Segall waarmee hij de nodige muzikale successen boekte. In 2012 bracht hij zijn debuut Time’s All Gone uit en dat alles vanwege een eerder baantje bij Rocky Ricardo’s Records toen hij met een aantal lokale muzikanten een single in elkaar draaide.  

Het gevoel van vervlogen muzikale tijdperk Vanaf de eerste aanzet van Never Twice is de link naar de jaren 50 met zijn Rhtyhm & Blues, soul en de door Waterhouse hervonden boogaloo meer dan duidelijk herkenbaar. De zwart-wit cover klopt geheel in dit plaatje. Opener ‘It’s Time’ is meteen “on the spot”, sfeervol en swingend. Luister naar het Hammond-organ en de backing vocals die het nummer verder kleur geven. De sfeer die Waterhouse neerzet bouwt hij gaandeweg moeiteloos uit met een nummer als ‘ I Had Some Money (But I Spent It)’ waarbij we speciale aandacht voor de solo op de saxofoon vragen die je terugneemt naar de sfeer van “the Southern States” van de VS. Bij ‘Straight Love Affair’ lukt het Waterhouse om het gevoel van het vervlogen muzikale tijdperk van de 60’s nog verder te benaderen want dit nummer klinkt daadwerkelijk als een opname die nu pas afgestoft is.  

Broeierige avonden in de Zuidelijke Staten Toch moet het mooiste dan nog komen want hoogtepunt van het album is waarschijnlijk het ruim zeven minuten durende ‘Stanyan Street’ waarmee Waterhouse je gevoelsmatig meeneemt naar de zwoele avonden in een stad als New Orleans. Luister naar de schurende sax-solo, de ondersteunde percussie-instrumenten zoals de kabas en de fluit. Bij ‘Tracy’ zal de herinnering aan de hitsingle ‘Hit The Road Jack’ zomaar boven kunnen drijven. Verder speciale aandacht voor ‘Katchi’ want hier neemt Waterhouse je samen met de saxofonist mee naar een dat denkbeeldige Latin danslokaal waar een o zo broeierige sfeer hangt. Zo richting einde van het album is er toch een moment van muzikale bezinning en rust; ‘Lucky Once’ is een sfeervol instrumentaal intermezzo waarna met het opgewekte ‘L.A. Turnraround’ (een ode aan de geboortestad Santa Ana) een einde aan dit bijzondere album komt.

 

Eindoordeel Het bijzondere van Never Twice is dat hij onmiskenbaar de sfeer en het gevoel oproept van de muziek uit de jaren ’60; een uitgebalanceerde combinatie van R&B, soul, jazz en boogaloo waarbij Waterhouse zo nu en dan ook nog andere muziekstijlen vermengt. Noem het retro, noemt het vintage; het zal allemaal waar zijn. Evengoed is Never Twice een album waarop Nick Waterhouse zijn eigen identiteit en muzikale keuzes durft te laten horen en dat alles klinkt meer dan aangenaam. Een absolute aanrader. Veel luisterplezier.

 

Nick Waterhouse live: 29 januari 2017: Doornroosje, Nijmegen

Deel via social media: