Zoek...
Nicole Atkins - Italian Ice

Nicole Atkins - Italian Ice

Label : Single Lock Records

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2020-06-03 07:00:00 • 3 min lezen

Pop / Soul
8,5

Nicole Atkins - Italian Ice

Op haar vijfde album Italian Ice neemt de oorspronkelijk uit New Jersey afkomstige singer/songwriter Nicole Atkins ons weer mee naar dat gevoel van vervlogen muzikale tijden. Maak je op voor een heerlijke muzikale trip vol herkenning en herinneringen.

“Trip Through Memory Lane”
De oorspronkelijk uit New Jersey afkomstige Nicole laat er vanaf de eerste noot geen misverstand over bestaan; ondanks de eigentijdse productie wordt dit weer een “trip through memory lane”. De afgelopen jaren is ze met haar eigen geluid succesvol geweest en ze omschrijft het zelf als “Pop-Noir”. Ze opent met het rustige maar o zo soulvolle ‘AM Gold’, een onweerstaanbare track waarmee je jezelf terug in de jaren ’70 waant. Vervolgens is daar het wat funky ‘Mind Eraser’, met een heerlijke rol voor de ritmesessie en na twee tracks ben je overtuigd dat je de rest van het album niet wilt gaan missen. Want het zijn ook juist die muzikanten die ze om zich heen verzameld heeft in die befaamde Muscle Shoals Sound Studios in Alabama die een grote bijdrage leveren aan deze topproductie. Denk daarbij aan Jim Sclavunos en David “Moose” Sherman van Nick Cave & The Bad Seeds, The Dap-Kings’ Binky Griptite en drummer McKenzie Smith (St. Vincent) aangevuld met leden van de Muscle Shoals Rhythm Section.

Deep-South Soul
Nicole Atkins slaagt er op Italian Ice wederom in om een heerlijke mix van stijlen bij elkaar te brengen in een tegenwoordige tijd waarbij ze het gevoel van de muziek uit vervlogen tijden weet vast te houden. Single ‘Domino’ kent een heerlijk lome, dansbare groove met een vleugje funk terwijl ‘Never Going Home Again’ weer Americana ademt. ‘These Old Roses’ is heerlijk romantisch en met afsluiter ‘In The Splinters’ krijgen we nog één keer de glans van de “Deep-south Soul” voorgeschoteld. Dat ze ook durft te verkennen bewijst ze wel met ‘Forever’ dat herinneringen oproept aan Stevie Nicks en bij ‘Captain’, met een vocale bijdrage van Britt Daniel, kan het niet anders dan dat we toch even terugdenken aan ELO’s ‘Can’t Get It Out Of My Head’.

Slechts één cover
Ze schreef vrijwel alles zelf behalve het uit 1966 afkomstige ‘A Road To Nowhere’ (Carole King), een nummer dat perfect pas in de sfeer van dit album. Met het persoonlijke ‘St Dymphna’, een heerlijke soulballad waar Nicole zich vocaal van haar beste kant laat horen, keert ze nog één keer terug naar haar demonen (“St. Dymphna, can you hear me? / Do you think you could call me back? / 'Cause I think I’m gonna break down / Out of my mind”). De ietwat rauwe uithalen zorgen voor kippenvel in deze track die je terug neemt naar de jaren ’50 en ‘60!

Eindoordeel
Na het luisteren van Italian Ice zal er waarschijnlijk niets zijn dat je nog nooit gehoord hebt. Nicole weeft als vanzelf verschillende stijlen aan elkaar en weet haar stem moeiteloos te moduleren. Van een romantische fluistering tot passionele soul, Nicole’s stem levert het moeiteloos. Italian Ice is waarschijnlijk het beste wat de Amerikaanse tot op heden heeft gemaakt en kan zo maar op een jaarlijstje opdoemen. Veel luisterplezier.

Pop / Soul

Deel via social media: