Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ANNEKE RUYS
2016-06-27 07:00:00 • 12 min lezen

Night At The Park beleeft succesvolle derde editie

De derde editie van Night at the Park vond ook dit jaar weer plaats in het Haagse Zuiderpark. In een gezellige, relaxte sfeer konden bezoekers genieten van optredens van Holly Johnson (Frankie goes to Hollywood), Wet Wet Wet, Di-Rect, Slade, Yada Yada, Racoon en Anastacia. Het nostalgische getinte festival typeert zich door optredens van vooral artiesten uit de 70’s, 80’s en 90’s die nog indrukwekkende optredens kunnen neerzetten. heeft een duidelijke nostalgische tint met optredens van sterren van weleer. Wel artiesten die nog steeds geloofwaardig op het podium staan en memorabele optredens kunnen neerzetten.

DI-RECT is als tweede aan de beurt op zaterdag 25 juni, de dag voorafgaand aan Parkpop. De band speelde duidelijk een thuiswedstrijd en voelden zich optimaal op het Night At The park-podium. Het veld is inmiddels aardig volgelopen en de mensen gaan op het vroege middaguur uit hun dak. ‘This is who we are’, ‘Invincible’ en ‘Young Ones’ komen voorbij naast liedjes van de aankomende EP ‘Fired Up ‘.

Slade zorgt voor de jaren ‘70 sound op Night At The Park. De glamrock (inclusief het showelement) doet het goed in het Zuiderpark. Alleen de drummer en de gitarist zijn nog over van de oude Slade-bezetting, maar ook de rest van de band blijkt goed ingespeeld. Het wordt een leuk nostalgisch feestje met hits (zelfs de grote hit ‘Merry Christmas Everybody ‘komt voorbij, compleet met de kerstmutsen!)

Racoon begint op het hoofdpodium met het nummer ‘Heaven Holds A Place ‘. Songs die in de set voorbijkomen zijn onder andere ‘Love you more’, ‘Guilty’, ‘Took A Hit’ en het mooie Nederlandstalige ‘Oceaan’. Uptempo songs ‘Brick By Brick ‘en ‘No Mercy’worden met veel enthousiasme ontvangen door het publiek.

Diva Anastacia betreedt even na zevenen het podium. De altijd goedgehumeurde zangeres speelt haar hits ‘Army of me’ en ‘Sick and tired’, ‘Left Outside Alone ‘en ‘I’m Outta Love ‘. Het kost haar wat moeite om boven het veel te hard afgestelde basgeluid uit te komen. Maar ze maakt het met haar show ( inclusief achtergronddanseressen en –zangeressen ) veel goed. Backstage verdringen fotografen en fans zich achter het podium in de hoop de zangeres nog een hand te schudden of met haar op de foto te kunnen.

Ook Holly Johnson blijkt veel fans te hebben. Als zanger van Frankie Goes To Hollywood vestigde Johnson in de jaren tachtig naam en schreef hij geschiedenis met ‘Relax’, ‘Two Tribes’en ‘The Power of Love’. Deze hits komen uiteraard voorbij in de set, net als enkele solo-tracks (‘Americanos’, ‘Love Train’) & more. De zanger is opvallend goed bij stem en ook het geluid bij dit optreden is goed. Het publiek zingt massaal ‘The Power of Love ‘ mee en dat zorgt zeker voor een kippenvelmoment.

Wet Wet Wet is de slotact, maar de Schotse band had beter eerder op de avond geprogrammeerd kunnen worden. De softpop doet het minder goed om een groot podium dan bijvoorbeeld Anastacia of Holly Johnson. Toch stellen zanger Marti Pellow en zijn band niet teleur. Pellow is zijn jeugdige uitstraling niet verloren en de dames in het publiek zijn zichtbaar happy. Helaas is net als bij Anastacia het geluid veel te hard afgesteld. Toch komen nummers als ‘Angel Eyes’, ‘Love is All Around ‘, ‘Sweet Surrender’ en ‘Sweet Little Mystery ‘goed uit de verf. Wanneer de avond afgesloten wordt met vuurwerk is ook de derde NATP-editie als succesvol afgesloten.

Verslag: Anneke Ruys

Fotografie: Loes van der Kraats

Deel via social media: