Zoek...
Our Man In The Field - The Company Of Strangers

Our Man In The Field - The Company Of Strangers

Label Rocksnob

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2020-10-01 07:00:00 • 3 min lezen

Americana / Folk
9

Our Man In The Field - The Company Of Strangers

The Company Of Strangers is het debuutalbum van de Britse band Our Man In The Field. Nadat frontman en zanger Alexander Ellis de overige bandleden ontmoette ontstond langzaam het idee om als band muziek te gaan maken. Ze werden uitgenodigd om in Polen een EP op te nemen en via via kwamen ze in contact met producer Jim Wallis. De band speelde “live” in de studio, werden vervolgens uitgenodigd om de VS wat optredens te geven waar ze opgemerkt werden door het platenlabel Rootsy Music. Resultaat van deze aaneenschakeling van toevalligheden is dit prachtige debuutalbum.

Prachtige melodieën en sterke teksten
Als de eerste tonen uit de speakers stromen krijg ik het gevoel dat ik per abuis een oude plaat van de Eagles op de platenspeler heb gelegd. Na een halve minuut besef ik dat ik geen Don Henley of Glen Frey hoor maar dat het hier om het debuutalbum van Old Man In The Field gaat, oftewel de Engelse singer/songwriter Alexander Ellis met zijn band. ‘Thin’’ (I Used To Be Bullet Proof)’ is een werkelijk prachtige opener vol met subtiele Americana invloeden waarbij de Pedal Steel van gitarist Henry Senior Jr. precies de juiste snaar raakt en Greg Bishop op drums alleen zijn “brushes” gebruikt. Dat bescheiden instrumentarium is bepalend voor het geluid van de band waarbij de teksten meestal verhalen zijn die hij heeft waargenomen of die afkomstig zijn uit zijn eigen leven. Ellis heeft met zijn band dit album “live” ingespeeld en het wordt gekenmerkt door rustige liedjes maar zo nu en dan krijgen de nummers toch vaart mee zoals bij ‘Swansong (Don’t Play With Matches)' en ‘I’ll Be Gone’.

Troubadour
Maar over het algemeen zijn de nummers zijn erg ingetogen, misschien zelfs wel teder zoals ‘Don’t Speak’ en ‘Eleanor’s Song’ waar we alleen Ellis op akoestische gitaar en Henry op de Pedal Steel horen. Alles is in balans, alle melodieën stromen als het ware vloeiend uit je speakers, zonder maar één hapering of rimnpel. En daarbij heeft Ellis ook nog een meer dan aangenaam stemgeluid met een bijzonder timbre dat perfect past bij de liedjes die de band maakt. Ook de break-up-songs ‘Stick Around’ en ‘Easy Going Smile’ (Turn away from me and don't look back/We both know if one of us cracks/The other's going to fail/Just as fast) zijn vrijwel akoestisch met de banjo als eyecatcher. 'It Is What It Is’ heeft iets meer country-invloeden en de band (gitaar, banjo, Pedal Steel en drumbrushes) is hier werkelijk op zijn best. Dat Ellis een echte troubadour is die mooie teksten kan schrijven bewijst hij ook wel met het melancholische ‘It Was Ever So’ dat gaat over de sluiting van de oudste brandweerkazerne in Clerkenwell in Londen in 2014 en wat dat voor betrokkenen betekende. De afsluiter ‘I Like You So I Kill You Last’, dat opent met een vlammende monharmonicasolo, is het meest uptempo nummer en schuurt wat tegen het 70’s softrock.

Eindoordeel
The Company Of Strangers is werkelijk een prachtig, intiem album geworden. De elf smaakvolle liedjes tikken een kleine drie kwartier speeltijd aan met muziek die zich ergens op het snijvlak van Folk en Americana bevindt. Elf liedjes over universele thema’s zoals liefde en break-ups maar ook waarnemingen vanuit zijn eigen leven. Het album klinkt alsof we hier met doorgewinterde muzikanten te maken hebben terwijl het hier echt een debuutalbum betreft. Een absolute verrassing in dit bijzondere muziekjaar 2020. Veel luisterplezier.

Americana / Folk

Deel via social media: