Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-11-01 07:00:00 • 12 min lezen

Pauw – Macrocosm Microcosm

Pauw – Macrocosm Microcosm

Label: Caroline International

Eindoordeel:8/10

 

 

Welk jaar?

Toch nog eens even het jaartal checken dat er hier op het hoesje staat. Ja, het is toch echt 2015. Niets aan het debuutalbum van het Twentse Pauw doet vermoeden dat we hier met een erg recent product te maken hebben. Zoals soortgenoten Tame Impala, Pond en nog een horde psychedelische band uit de nieuwe lichting Technicolor begeeft de muziek van de Nederlanders zich stevig in een tijd dat het nog wel hip was om wild dansend rond de kampvuren te dromen over love & piece en dan het liefst naakt of in opzichtige, bonte kledij. Toch waren de leden van dit gezelschap nog niet eens geboren toen die taferelen zich afspeelden en het is daarom enorm knap hoe de band de sfeer uit de tijd moeiteloos in haar composities heeft weten te integreren. Een goed gevoel voor melodie heeft men ook en vanaf openingstrack ‘Memories’ word je zo als luisteraar meteen meegenomen op een zalige, zweverige trip door de ruimte waarin zanger Brian Pots (die een best wel een vrouwelijke klinkende stem heeft) prettig de narratie verzorgt over een weelderig tapijt van mellotron, fender rhodes, autoharp, holle drumklanken en fuzzy basslijnen. Op het snijvlak van prog en psychedelica en ver buiten de Nederlandse landsgrenzen.

 

De reis

Pink Floyd wordt even aangevinkt als invloed in het intro van het eerste deel van het tweeluik ‘Glare’ alvorens de muziek toch weer een flinke draai de andere kant op maakt. Het levert niet meteen de beste track van het album op want de band lijkt nu eenmaal op haar best als ze haar melodieën doorspekt met een lichte vorm van melancholie. Revanche komt er dan ook meteen in het prachtige ‘Intents’ dat het kortste nummer is hier, maar misschien ook wel het beste. Pauw doet hier in de verte wat denken aan het oude werk van ’s Neerlands Earth & Fire, voordat Jerny Kaagman catsuits ging dragen en drummer Pim Koopman de rumba ontdekte. De sitar wordt vervolgens uit de mottenballen gehaald in de tribal aandoende opening van het nummer ‘Shambhala’ dat vervolgens een U-Turn maakt richting het gebied dat Jefferson Airplane ooit bevolkte, maar dan nu gedeeld met een band als Air. Heerlijk contrastrijk nummer dat even zalvend als opzwepend is en dat uitmondt in een Pink Floyd-achtig outro dat zich middels een epische gitaarsolo naar het einde sleept. ‘Abyss’ is de meer mysterieuze track hier die in de bass-partij wel aan ‘Rondo’ van The Nice doet denken, maar die voor de rest een bijna Oosterse sfeer uitademt inclusief (weer) de sitar.

 

Eén lang nummer

Het album sluit af met het tweede deel van ‘Glare’ dat op een rustige wijze, met mellotron, het hoofdthema nog eens herhaalt alvorens over te gaan in uitgesponnen instrumentaal stuk dat in gevoel veel weg heeft van ‘Shine On You Crazy Diamond, Pt. 2’. Juist omdat het op eenzelfde wijze voortborduurt op het eerste deel van het nummer. En daarmee besluiten de Twentenaren hun zaak en zitten we met een zeer geslaagd debuutalbum dat bijna uit z’n voegen barst van de pretentie zonder ook maar een noot lang pretentieus te klinken. Misschien mag de band iets meer variëren in de toekomst als het gaat om de tempo's (want vrijwel alles is hier in een gelijksoortig tempo gespeeld) waardoor ook de muziek meteen iets meer op je afspringt. Hoe mooi het namelijk ook allemaal is, de nummers lopen nu in elkaar over zonder (veelal) een gevoel van eigen identiteit. Daardoor voelt ‘Macrocorms Microcosm’ als één lang nummer in plaats van als een set songs. Op zich ook niets mis mee, maar volgens mij niet helemaal de bedoeling. Dat terzijde is dit album veel van wat de laatste van Tame Impala niet was, dus een ieder die ook wat teleurgesteld was in die plaat moet hier sowieso eens komen buurten. Pauw levert een knap stukje werk af dat, zeker voor een debuut, nu al een ongekende volwassenheid uitstraalt. Nederland heeft er een act van formaat bij en een hoorbaar bewijs dat de volgende ruimtebasis van NASA niet in Florida maar in Tukkerland gebouwt dient te worden. Met Pauw als de soundtrack voor een shuttle lancering is zelfs de sky niet meer the limit.

 

 

Dynamic Range Value: DR6

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: